ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ - ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΕ ΠΑΙΔΙΚΟ ή ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΓΟΝΕΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΣΚΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2015 ΥΠ. ΕΣΩΤ.

ΗΡΘΕ Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠ. ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΥΟ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΤΩΝ, ΤΟΥ BLOG ΜΑΣ ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΟΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ!

Με Εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ Επικοινωνίας των παιδιών με τον Γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια, η Ενημέρωση του και η Χορήγηση Εγγράφων που αφορούν το παιδί που φιλοξενείται σε παιδικό ή βρεφονηπιακό σταθμό. 

Το Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης έκανε δεκτή πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη για τα δικαιώματα των φιλοξενούμενων παιδιών σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, των οποίων οι γονείς βρίσκονται σε διάσταση ή είναι διαζευγμένοι και δεν ασκούν από κοινού την επιμέλεια του τέκνου τους.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΙΟ του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης για τα Δικαιώματα των Παιδιών - φιλοξενουμένων σε παιδικό ή βρεφονηπιακό σταθμό των οποίων οι γονείς είναι σε διάσταση ή είναι διαζευγμένοι. (Κάντε κλίκ είναι σε μορφή PDF, κάνετε λήψη και χρησιμοποιήστε την).

Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του ως Συνήγορος του Παιδιού, εξέτασε σημαντικό αριθμό υποθέσεων σχετικά με προβλήματα που δημιουργούνται σε δημοτικούς και ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς και αφορούν την αντιμετώπιση των γονέων που δεν ασκούν την επιμέλεια των τέκνων τους.

Για τον λόγο αυτό ζήτησε από το Υπουργείο Εσωτερικών να εκδώσει εγκύκλιες οδηγίες, ώστε να διευκρινιστούν ζητήματα όπως η επικοινωνία γονέα – τέκνου στον χώρο του σταθμού, η ενημέρωση του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια του τέκνου, η συμμετοχή του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια του τέκνου στα συλλογικά όργανα, η παραλαβή του παιδιού.

Ο Συνήγορος τόνισε ότι μέριμνα του προσωπικού των σταθμών θα πρέπει να αποτελεί η προστασία των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, και ειδικότερα το δικαίωμα σε ανατροφή και από τους δύο γονείς, λαμβάνοντας υπόψη την άποψη του παιδιού και έχοντας ως γνώμονα το συμφέρον του, χωρίς να ευνοεί τυχόν ιδιοκτησιακές αντιλήψεις του γονέα που ασκεί την επιμέλεια. Αντίθετα, πρέπει να ενθαρρύνεται η μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή του τέκνου τους.

Το Υπουργείο αποδέχτηκε στο σύνολό της την πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη και προέβη στην έκδοση  εγγράφου προς όλες τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις  για την άμεση ενημέρωση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης αρμοδιότητάς τους.

Αντίστοιχη παρέμβαση του Συνηγόρου για τα παιδιά-μαθητές με χωρισμένους γονείς  και τη σχετική εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας. 

Πηγή

Διαβάστε αυτό που επεσήμανε το BLOG μας ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ, με γραπτές Αναφορές και Καταγγελίες προς τον Συνήγορο του Παιδιού, πάνω από ΔΥΟ έτη τώρα, την Καταπάτηση των Δικαιωμάτων των παιδιών - φιλοξενουμένων σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς.

1) Χορήγηση εγγράφων από το φάκελο του παιδιού που φοιτά σε παιδικό σταθμό. ΑΙΤΗΣΗ - ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ 

2) Δικαίωμα επικοινωνίας, ενημέρωσης καθώς και στην συμμετοχή εκδηλώσεων, των Μπαμπάδων που δεν έχουν την επιμέλεια αλλά διατηρούν την Γονική Μέριμνα του παιδιού τους, που βρίσκεται σε πολύ μικρή ηλικία και φοιτά σε Παιδικό, Βρεφονηπιακό Σταθμό ή και σε Νηπιαγωγείο, είτε Δημόσιο είτε του Δήμου. 2η ΑΙΤΗΣΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ (Υπόδειγμα) ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ  

3) Ενημέρωση- Χορήγηση Εγγράφων που αφορούν το παιδί και Συμμετοχή σε Εκδηλώσεις των Δημοτικών Παιδικών και Βρεφονηπιακών Σταθμών για τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια - ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, Τμήμα για τα Δικαιώματα Του Παιδιού 

Read More »

Η Κοινη Επιμελεια, Συνεπιμελεια στην Ελλαδα ειναι πραγματικο γεγονος - Ανεξαρτητη Κινηση Γονεων για Γονεικη Ισοτητα

Η Κοινη Επιμελεια, Συνεπιμελεια στην Ελλαδα ειναι πραγματικο γεγονος - Ανεξάρτητη Κίνηση Γονέων για Γονεική Ισότητα.

Ανακοίνωση της Ανεξάρτητης Κίνησης Γονέων για Γονεϊκή Ισότητα για το νομοσχέδιο που περιλαμβάνει την Κοινή Επιμέλεια - Συνεπιμέλεια των τέκνων στους διαζευγμένους γονείς.

Κοινή Επιμέλεια - Συνεπιμέλεια στην Ελλάδα

Η Ανεξάρτητη Κίνηση Γονέων για Γονεϊκή Ισότητα, χαιρετίζουμε και στηρίζουμε, τον πολιτικό κόσμο, τα στελέχη του ΥΔΔΑΔ και τους υπόλοιπους φορείς, για την έναρξη διαβούλευσης και την σύσταση Ειδικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής για την τροποποίηση διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου που καθιστούν Αναγκαία και Κατεπείγουσα τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου στην Ελλάδα και ειδικά στο θέμα της Κοινής Επιμέλειας των Παιδιών, που αν θέλουμε να είμαστε σωστοί, είναι προτιμότερο να το αποκαλούμε Κοινή Ανατροφή ή Κοινή Φροντίδα των Παιδιών.

Δυστυχώς στην Ελλάδα το φαινόμενο των συγκρουσιακών διαζυγίων είναι πολύ συχνό και τις περισσότερες φορές με οδυνηρές συνέπειες για τα παιδιά. Εξυπακούεται ότι τα δικαστήρια είναι η χειρότερη εξέλιξη που μπορεί να έχουν δυο γονείς που προτάσσουν πάνω από οτιδήποτε το συμφέρον των παιδιών τους, που στην δικαστική πρακτική εντός των δικαστικών αιθουσών αυτό μεταφράζεται με αλληλοκατηγορίες μεταξύ των γονέων. 

Ένα παιδί έχει δυο γονείς που λένε και δείχνουν ότι το Αγαπούν. Αλλά υπάρχει ένας/μια δικαστής που ΕΞ-ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ το Παιδί, μέσα από μια πρόχειρη δεκάλεπτη διαδικασία, να μένει με τον ένα για την υπόλοιπη ζωή του…Μπορεί κάποιος να εξηγήσει σε αυτό το Παιδί το ΓΙΑΤΙ ???

Μια τέτοια διαδικασία είναι η ανάθεση της προσωρινής επιμέλειας του τέκνου (όπου όπως γνωρίζουμε όλοι μας μόνο προσωρινή δεν είναι) σε έναν εκ των δύο γονιών (στο 97% στην Ελλάδα στις μητέρες, σύμφωνα με έρευνα του ΓΟΝ.ΙΣ), με το πρόσχημα του «κατεπείγων» σε ένα υποτίθεται δικαστήριο, το οποίο μέσα σε λίγα λεπτά και συνήθως χωρίς κανένα στοιχείο, απλά και μόνο επειδή ένας εκ των δύο γονιών επικαλείται οτιδήποτε (αναπόδεικτους, φανταστικοί ισχυρισμοί) εις βάρος του άλλου γονιού, οι δικαστές πιθανολογούν ότι οι λόγοι αυτοί έχουν υπόσταση!!! 

Στην συντριπτική τους πλειοψηφία την κάνουν δεκτή και αυτομάτως και ως δια μαγείας, βγαίνοντας από το γραφείο του/της δικαστή (η όλη διαδικασία κρατάει περίπου 10 λεπτά), ο ένας εκ των δύο γονιών ΠΑΥΕΙ να παίζει οποιοδήποτε ουσιαστικό ρόλο στην ΑΝΑΤΡΟΦΗ του παιδιού του, ενώ ουδεμία αξία έχει πλέον ο καθημερινός λόγος του για το παιδί του (ερευνήστε τις Καταγγελίες στον Συνήγορο του Παιδιού) και το παιδί επί της ουσίας χάνει έτσι απλά έναν καθημερινά ενεργό γονιό, ο οποίος περιορίζεται στο δικαίωμα της επικοινωνίας (και μόνο ο όρος αποτελεί ντροπή για το ελληνικό οικογενειακό δίκαιο, λες και πρόκειται για δύο φίλους από το στρατό και όχι για γονιό με παιδί ή για φυλακισμένους) καταπατώντας το αναφαίρετο Δικαίωμά του να έχει και τους δύο γονείς του απόλυτα ΙΣΟΤΙΜΑ και ΙΣΑΞΙΑ ενεργούς στη ζωή του.

Ταυτόχρονα όλα αυτά έχουν άμεσο αντίκτυπο και στους γονείς του γονέα που δεν έχει την επιμέλεια του παιδιού και αυτοί είναι οι παππούδες και οι γιαγιάδες που χάνουν κάθε επαφή με το εγγόνι τους. Γονείς που δεν έχουν την επιμέλεια του παιδιού και οι γονείς αυτών (ανιόντες του παιδιού), υποβιβάζονται σε ανθρώπους και πολίτες Β΄ και Γ΄ Κατηγορίας, χωρίς ΙΣΑ ΓΟΝΙΚΑ Δικαιώματα.

Σκεφθείτε το πιο απλό, λογικό και δίκαιο: «Aν χρειάζονται δύο άνθρωποι για να κάνουν ένα μωρό, τότε δύο άνθρωποι πρέπει να φροντίζουν για ένα μωρό».

Για ακόμη μια φορά χαιρετίζουμε και είμαστε αισιόδοξοι για τις νέες Αυτονόητες μεταρρυθμίσεις που προωθεί το ΥΔΔΑΔ, ευελπιστούμε με την συγκρότηση και του Οικογενειακού Δικαστηρίου να μπει ένα ΤΕΛΟΣ στις πρακτικές συνέπειες, των απαρχαιωμένων άνισων νόμων που ισχύουν, που προκαλούν δυσκολίες στους Γονείς σε οικονομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο και στο αδιέξοδο των δικαστικών νομικών μαχών που πρέπει να διανύσουν. Η Ελληνική Πολιτεία πρέπει να σκύψει στα προβλήματα τους.

Παρακαλούμε, 

μη παραμείνετε απαθείς, σε όλα αυτά που χτίζουν την κοινωνία του αύριο, τώρα είναι η ευκαιρία σας για να επηρεάσετε και να διαμορφώσετε τις αξίες της Ελληνικής κοινωνίας. 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΙΣΟΤΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ! 

Η Κοινή Επιμέλεια ήδη υφίσταται στην χώρα μας και αδιάψευστος μάρτυρας μας είναι τα δεκάδες Συμφωνητικά Κοινής Επιμέλειας που υπογράφονται μεταξύ των Γονέων στον Σύλλογο ΓΟΝ.ΙΣ. (http://www.gonis.org.gr). Το μόνο που εξέλιπε τόσα χρόνια ήταν η νομοθέτηση της Κοινής Επιμέλειας, τώρα όμως παγιώνεται και θεσμοθετείται πλέον ως λύση για τους διαζευγμένους γονείς.

Πηγη ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Read More »

Μονογονεϊκή Οικογένεια - Single Parents

Single Parents ή Μονογονεϊκή Οικογένεια.

Ο Σύλλογος ΓΟΝ.ΙΣ για τα δικαιώματα μονογονεϊκών οικογενειών.

Στις περιπτώσεις όπου υπάρχει μόνο ένας γονέας για το παιδί, δηλαδή όταν ο άλλος ποτέ δεν υπήρξε ή έχει αποβιώσει, τότε και μόνο τότε πρέπει να μιλάμε για μονογονεϊκή οικογένεια.

Στις περιπτώσεις διαζευγμένων γονέων ή παιδιών εκτός γάμου, τα παιδιά έχουν δύο οικογένειες, μία με τον πατέρα και μία με την μητέρα (Το επιστημονικά ορθό είναι να μιλάμε για οικογενειακές σχέσεις με δύο γονείς σε διαφορετικά σπίτια).

Εκτός από την σπάνια και τραγική περίπτωση θανάτου του ένα γονέα, συνήθης είναι η περίπτωση της συνειδητής επιλογής του γονέα να γεννήσει ένα παιδί μόνος του.

Με τις νέες ιατρικές μεθόδους και με τις νομικές και κοινωνικές εξελίξεις, ένας άντρας ή μια γυναίκα μόνος τους μπορεί ελεύθερα να επιλέξει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί χωρίς άλλο γονέα. Η απόφαση αυτή πρέπει να είναι το προϊόν ωριμότητας και συνειδητής επιλογής και όχι παρορμητική και επιπόλαια.

Σε κάθε περίπτωση μονογονεϊκής οικογένειας πρέπει οι οργανωμένες κοινωνικές υπηρεσίες να στηρίζουν τον μονογονέα στην αποκλειστική ανατροφή του παιδιού.

Ο πιο πάνω ορισμός της μονογονεϊκής οικογένειας δινόταν από τα κρατικά όργανα μέχρι λίγα χρόνια πριν. Πρόσφατα όμως ακόμα και με κρατικά έντυπα προστίθεται η περίπτωση των διαζευγμένων μητέρων στις μονογονεϊκές οικογένειες.

Εάν έχει μονογονεϊκή οικογένεια η μητέρα με το παιδί, τότε δεν έχει και ο πατέρας με το παιδί μονογονεϊκή οικογένεια ;

Η διαστρέβλωση εξυπηρετεί σκοπιμότητες μιας και τα παιδιά των οποίων οι γονείς έχουν χωρίσει ή δεν έχουν παντρευτεί έχουν δύο οικογένειες, μία με κάθε γονέα.

Αντίθετα με το τι επιχειρείται, τα όργανα του κράτους οφείλουν να προστατεύσουν τις οικογενειακές σχέσεις με τον γονέα με τον οποίο το παιδί δεν συγκατοικεί.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τα επιδόματα θα διατίθενται σε αυτούς που τα χρειάζονται γιατί μεγαλώνουν παιδιά μόνοι τους γιατί δεν υπάρχει άλλος γονέας.

Ακόμα και αν ακόμα υποθετικά έπρεπε τα κρατικά όργανα να μοιράζουν επιδόματα θα έπρεπε αυτά εξίσου να μοιράζονται και στους δύο διαζευγμένους γονείς

Σε αντίθετη περίπτωση αυθαίρετα τα κρατικά όργανα θα εξομοίωναν νομικά και ηθικά τον γονέα που ζει με τον γονέα που δεν ζει ή που δεν υπήρξε ποτέ.


Πηγή: Single Parent

Read More »

Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού ΟΗΕ

ΝΟΜΟΣ ΥΠ` ΑΡΙΘ. 2101/1992 (ΦΕΚ Α 192)

Κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού.

Read More »

Έρευνα στην Ελλάδα Αποκαλύπτει τα ποσοστά Επιμέλειας Παιδιών και Διαζυγίων

-Μα Τόση Γονεϊκή Ανισότητα στην Ελλάδα !!

-Είτε κάποιοι θέλουν να το πιστέψουν είτε όχι..
Οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους

Η έρευνα αφορά το έτος 2007, φανταστείτε σήμερα που είμαστε στο 2013 το τι γίνεται.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τη Μ.Κ.Ο. ΓΟΝ.ΙΣ (κατόπιν άδειας του Πρωτοδικείου Αθηνών), με την επιστημονική συνδρομή του καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιά κ.κ. Ι. Παραβάντη.

Τα αποτελέσματα της έρευνας και τα προκύψαντα ποσοστά δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας. Στη χώρα, μας παρότι η γονική μέριμνα αποτελεί καθήκον και δικαίωμα αμφοτέρων των γονέων, στο διαζύγιο κυριαρχεί η αποκλειστική επιμέλεια των τέκνων από τον ένα γονέα.

Η έρευνα που πραγματοποίησε η ΜΚΟ ΓΟΝ.ΙΣ σε αποφάσεις του Πρωτοδικείου Αθηνών, απέδειξε ότι στην Ελλάδα εφαρμόζεται μόνο το σύστημα της αποκλειστικής επιμέλειας των τέκνων, δηλαδή η επιμέλεια ανατίθεται αποκλειστικά σε έναν μόνο γονέα. Στα αποτελέσματα της έρευνας δεν εμφανίστηκε ούτε μια απόφαση δικαστηρίου, που να επιδικάζει κοινή επιμέλεια στους δύο γονείς.

Πιο συγκεκριμένα, οι δικαστικές αποφάσεις:

1. Εκδίδονται σχεδόν πάντα κατόπιν αγωγής της μητέρας (ποσοστό 89,42%) και

2. Αφορούν κυρίως τη διατροφή και όχι την επιμέλεια των παιδιών (ποσοστό 97,6% των αιτημάτων των γυναικών).

3. Η επιμέλεια δίδεται αποκλειστικά στη μητέρα, ο δε πατέρας εμφανίζεται να τη διεκδικεί σπανιότατα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις την παραχωρεί στη μητέρα.

4. Η επιμέλεια ανατίθεται στη μητέρα -όταν αυτή υποβάλλει σχετικό αίτημα- σε ποσοστό 90,6%, ανεξάρτητα από την ηλικία και το φύλλο των παιδιών.

5. Ο πατέρας, είτε δεν την διεκδικεί, είτε φέρεται να συμφωνεί στην ανάθεσή της, είτε έχει συναινέσει προηγουμένως στο ιδιωτικό συμφωνητικό συναινετικού διαζυγίου.

6. Σε ορισμένες περιπτώσεις (περίπου στο 10%) ο πατέρας ζητά από το δικαστήριο να ρυθμιστεί η επικοινωνία με τα παιδιά του.

ΕΡΕΥΝΑ

Στατιστική ανάλυση Νομολογίας Πρωτοδικείου Αθηνών: Γονική μέριμνα, επιμέλεια και Επικοινωνία παιδιών σε περίπτωση διαζυγίου.

Στοιχεία έρευνας:

Όλες οι αποφάσεις του έτους 2007 (απογραφή) του Πρωτοδικείου Αθηνών, Διαδικασία διατροφών.

Απλά τυχαία δείγματα (μεγέθους 30) αποφάσεων ετών 1999 έως και 2008 (εξαιρουμένου του 2007)

Στατιστικοί έλεγχοι έδειξαν ότι οι αποφάσεις του 2007 δεν παρουσιάζουν συστηματικές αποκλίσεις από αυτές των άλλων ετών.

Ιωάννης Παραβάντης, Επίκουρος Καθηγητής

(με γνωστικό αντικείμενο Διεθνείς Πολιτικές στην Τεχνολογία, την Ενέργεια και το περιβάλλον)

Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών

Πανεπιστήμιο Πειραιά (ΠΑΠΕΙ, παλαιά Ανωτάτη Βιομηχανική)

Παρουσιάζονται προκαταρκτικά πορίσματα έρευνας και επιλεγμένα αποτελέσματα. (Η έρευνα θα συνεχισθεί για περαιτέρω εξαγωγή συμπερασμάτων)

Σε πόσες αγωγές το αίτημα ήταν η επιμέλεια, σε πόσες η διατροφή, σε πόσες η μετοίκηση, σε πόσες η επικοινωνία, σε πόσες η γονική μέριμνα, σε πόσες άλλο και αν ασκήθηκαν από τον πατέρα ή τη μητέρα (για κάθε αίτημα χωριστά)

Συνολική και ανά φύλο του ενάγοντα συχνότητα εμφάνισης αιτημάτων

Σύνολο αποφάσεων

ΑΙΤΗΜΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΝΔΡΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑ

Διατροφή        1.494           35   (2.4%)      1.452    (97.6%)

Επιμέλεια          923           83   (9.1%)         834    (90.6%)

Επικοινωνία       123           85  (69.7%)          31    (25.4%)

Γονική μέριμνα    73           14  (19.4%)          54    (75.0%)

Μετοίκηση          39             3    (7.9%)          35    (92.1%)

Άλλο                  44              9   (20.5%)         34    (77.3%)

Πόσες αποφάσεις αναθέτουν άσκηση επιμέλειας στον πατέρα και πόσες στη μητέρα:

Σύνολο αποφάσεων

14_Επιμέλεια Αριθμός %

Γυναίκα γονέας   840         92.31

Άνδρας γονέας     62           6.81

Άλλος                   8           0.88

N= 910

*= 1.297

TOTAL= 2.207

Αποφάσεις 2007

14_Επιμέλεια Αριθμός %

Γυναίκα γονέας    746         92.10

Άνδρας γονέας       58          7.16

Άλλος                    6           0.74

Ν= 810

*= 1.122

TOTAL= 1.932

Αποφάσεις άλλων ετών (πλην του 2007)

14 Επιμέλεια Αριθμός %

Γυναίκα γονέας       94         94.00

Άνδρας γονέας          4          4.00

''Άλλος                    2           2.00

N= 100

*= 175

TOTAL= 275

Συμπεράσματα της έρευνας

Από την παραπάνω σύντομη ανάγνωση των αποτελεσμάτων προκύπτει έντονος προβληματισμός σχετικά με τη θέση των γονέων, τα δικαιώματα και την προστασία του παιδιού μετά το διαζύγιο.

Εύλογα τίθεται το ερώτημα γιατί η ανάθεση της επιμέλειας στον ένα γονέα κρίνεται καταλληλότερη απ’ ότι η ανάθεση της και στους δύο.

Το παιδί φέρεται να είναι στο επίκεντρο οικονομικής διαμάχης, αφού οι δίκες κατά συντριπτικό ποσοστό άνω του 90% αφορούν θέματα διατροφής. Ενώ η επιμέλειά του φέρεται προκαθορισμένη πάντοτε στη μητέρα, ο πατέρας περιορίζεται στο ρόλο του επισκέπτη και έτσι αντί να έχει ουσιαστικό ρόλο στο βίο του παιδιού, γίνεται θολή φιγούρα περίπου σαν ανάμνηση μιας βόλτας του Σαββατοκύριακου του.

Σύμφωνα με την δικηγόρο κα Ελένη Μητσοπούλου: (καθώς και υπεύθυνη έρευνας, συλλογής και επεξεργασίας των στοιχείων)

Η στάση του διαζευγμένου πατέρα ερμηνεύεται ως συμμόρφωση με την κρατούσα αντίληψη και πρακτική, που επιβάλλει την ανάθεση της επιμέλειας αποκλειστικά στη μητέρα, χωρίς να σημαίνει οπωσδήποτε ελλιπές/μειωμένο ενδιαφέρον για τα παιδιά και την ανατροφή τους.

Τουναντίον αμφότεροι οι γονείς έχουν ελλιπή πληροφόρηση για το ότι θα μπορούσαν να ασκήσουν από κοινού την επιμέλεια των παιδιών τους.

Του δε πατέρα, στην καθημερινή νομική πρακτική -σχεδόν χωρίς να ερωτηθεί- του εμφανίζονται προς υπογραφή συμφωνητικά με βέβαιο περιεχόμενο την ανάθεση της επιμέλειας στη μητέρα. Οι περισσότερες δε συμβουλές που του δίδονται ,τον αποθαρρύνουν όχι μόνο από τη διεκδίκηση της επιμέλειας, αλλά και από κάθε ενεργό ρόλο στην ανατροφή του παιδιού.

Όταν ο πατέρας διεκδικεί την επιμέλεια (ποσοστό 9% περίπου) πολύ συχνά του ανατίθεται από το Δικαστήριο, (ποσοστό 7% περίπου), εκτιμάται ότι πρόκειται για ακραίες κοινωνικά περιπτώσεις προφανούς ακαταλληλότητας της μητέρας, είτε για περιπτώσεις εγκαταλείψεως των τέκνων από αυτήν.

Ειδικότερα σχετικά με τη γονική μέριμνα και επιμέλεια

Η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα και των δύο γονέων (ΑΚ, άρθρο 1510) και περιλαμβάνει την εκπροσώπηση, διαχείριση, αλλά και επιμέλεια του τέκνου.

Μέρος της γονικής μέριμνας είναι η επιμέλεια (ΑΚ, άρθρο 1518) περιλαμβάνει τα σημαντικότερα στοιχεία του βίου ενός παιδιού όπως η διαμονή, η εκπαίδευση, καθημερινή φροντίδα.

Μετά τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης η επιμέλεια βάσει νομοθεσίας (Ακ, άρθρο 1513), ανατίθεται αποκλειστικά στον ένα γονέα, εκτός αν οι δύο συμφωνήσουν να την ασκούν από κοινού, ή αν το Δικαστήριο αποφασίσει να κατανείμει διαφορετικά τη γονική μέριμνα.

Κριτήριο δε για την ανάθεση της επιμέλειας είναι όχι το φύλλο του γονέα, αλλά η καταλληλότητα του και το συμφέρον του τέκνου.

Συνεπώς στα πλαίσια του υφισταμένου δικαιϊκού συστήματος και των σχετικών διατάξεων, μετά το διαζύγιο τα παιδιά ανατρέφονται αποκλειστικά και μόνο από ένα γονέα, τη μητέρα, χωρίς δικαίωμα και αντίστοιχη υποχρέωση τού άλλου (του πατέρα), για συμμετοχή στην ανατροφή του παιδιού.

Έτσι όχι μόνο δεν εξυπηρετείται το συμφέρον του παιδιού, αλλά αναιρείται η βασική παιδοκεντρική αρχή του Αστικού Κώδικα, όπως επίσης και παραβιάζεται η αρχή της ισότητας των γονέων καθώς και το δικαίωμα του παιδιού να ανατρέφεται και από τους δύο γονείς, όπως προβλέπεται από τη Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού του ΟΗΕ .

Καταληκτικά για να αντιμετωπισθεί το ζήτημα της ανατροφής των παιδιών με σεβασμό στα δικαιώματά τους και σύγχρονους όρους, ανταποκρινόμενους στην σημερινή πραγματικότητα, επιβάλλεται νομοθετική μεταρρύθμιση.

πηγή: ΓΟΝ.ΙΣ

Read More »

Η Πρώτη Απόφαση Κοινής Επιμέλειας και Εναλλασσόμενης Κατοικίας στην Ελλάδα

Η πρώτη απόφαση για συνεπιμέλεια στην Ελλάδα
Μπορεί να διατάξει και το Δικαστήριο την κοινή επιμέλεια

Με μεγάλη ικανοποίηση είδαμε την πρώτη δικαστική απόφαση για συνεπιμέλεια στην Ελλάδα. Δικαστής του Πρωτοδικείου Τρικάλων εξέδωσε προσωρινή διαταγή για υπόθεση επιμέλειας μεταξύ συζύγων σύμφωνα με την οποία «η επιμέλεια παραμένει κοινή». 

Τα παιδιά θα μείνουν αρχικά για ορισμένες μέρες με τον ένα γονέα, οπότε ο άλλος γονέας θα τα βλέπει για δύο ώρες την ημέρα και θα έχει ελεύθερη τηλεφωνική επικοινωνία και στην συνέχεια θα τα παραδώσει στον άλλον γονέα οπότε αντίστροφα θα ισχύει η ίδια επικοινωνία. Το μεγάλο πλεονέκτημα των παιδιών ήταν στην υπόθεση αυτή ότι οι δύο εν διαστάσει σύζυγοι είχαν διαμερίσματα σε πολύ κοντινή απόσταση.

Η συνέχεια της απόφασης ήταν απογοητευτική. 

Η πρωτοδίκης είχε ήδη μετατεθεί σε γειτονικό Πρωτοδικείο. Η πρόεδρος Πρωτοδικών που δίκασε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, πριν ακόμα εκφωνήσει την υπόθεση, είπε «αυτές οι τρελαμάρες δεν θα συνεχιστούν». Όπως συνήθως γίνεται, έδωσε την επιμέλεια στην μητέρα ...

Σημαντική καινοτομία από το Πρωτοδικείο Τρικάλων. Με προσωρινή διάταξη του Δικαστή σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων χωρίς να έχουν συμφωνήσει οι γονείς διατάχθηκε κοινή επιμέλεια των παιδιών και μάλιστα εναλλασσόμενη κατοικία.

Αντί σχολιασμού παραθέτουμε το κείμενο της διάταξης :

Η επιμέλεια των ανηλίκων παραμένει κοινή και από τους δύο γονείς. Ο τόπος διαμονής των ανηλίκων καθοριζετα προσωρινά ως εξής : Τα ανήλικα θα διαμένουν με τον καθού πατέρα τους στην οικία που διαμένει σήμερα ο τελευταίος το χρονικό διάστημα από ..... έως 19:00 της .... 

Κατά το διάστημα αυτό ο καθού εν θα παρεμποδίζει την αιτούσα να επικοινωνεί τηλεφωνικά με τα ανήλικα, τουλάχιστον μία φορά την ημέρα και να τα συναντά τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα σε τόπο επιλογής της εφόσον το επιθυμεί. Στις 19:00 μ.μ. ο καθού θα μεταφέρει τα ανήλικα στην οικία όπου διαμένει η αιτούσα μητέρα τους, όπου τα ανήλικα θα διαμείνουν στην οικία αυτή μέχρι τη συζήτηση της αίτησης. 

Κατά το διάστημα αυτό που τα ανήλικα θα διαμένουν στην οικία της μητέρας, η μητέρα δεν θα παρεμποδίζει τον καθού να επικοινωνεί τηλεφωνικά με τα ανήλικα, τουλάχιστον μιά φορά την ημέρα και να τα συναντά τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα σε τόπο επιλογής του, εφ’όσον το επιθυμεί. Οι ώρες που οι διάδικοι θα συναντούν τα ανήλικα θα είναι συνεχόμενες αι θα καθορίζοντα από τους γονείς με αποκλειστικό γνώμονα τις υπόλοιπες υποχρεώσεις των ανηλίκων.

πηγή: gonis.org.gr

Σχόλιο δικό μας: Το σκεπτικό και τα λεγόμενα μιας δικαστίνας αδιάφορης (αυτές οι τρελαμάρες δεν θα συνεχιστούν) αλλάξανε την ζωή σε αυτό το αθώο παιδί που θα μπορούσε σήμερα να απολαμβάνει την αγάπη και την στοργή και των δυο γονέων του.

Read More »

Δείτε τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό για τα Διαζύγια που θα ισχύει πλέον και στην Ελλάδα

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής, οι χώρες που υιοθετούν τον κανονισμό της Ε.Ε. για τα διαζύγια, παρέχουν στα διεθνή ζευγάρια ασφάλεια δικαίου και την αναζήτηση της πλέον ευνοϊκής νομοθεσίας σε περίπτωση διαζυγίου. 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε σήμερα ότι η Ελλάδα υιοθέτησε, όπως έχουν ήδη κάνει άλλες 15 χώρες- μέλη, τούς κανόνες της ΕΕ που δίνουν τη δυνατότητα στα διεθνή ζευγάρια να επιλέγουν ποιας χώρας η νομοθεσία θα εφαρμόζεται σε περίπτωση διαζυγίου.

ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ

Read More »

Ευρωπαϊκή οδηγία: «Γάμος στην Ελλάδα αλλά διαζύγιο σε όποια χώρα μας συμφέρει»

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε σήμερα ότι η Ελλάδα υιοθέτησε, όπως έχουν ήδη κάνει άλλες 15 χώρες- μέλη, τούς κανόνες της ΕΕ που δίνουν τη δυνατότητα στα διεθνή ζευγάρια να επιλέγουν ποιας χώρας η νομοθεσία θα εφαρμόζεται σε περίπτωση διαζυγίου. 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής, οι χώρες που υιοθετούν τον κανονισμό της ΕΕ για τα διαζύγια, παρέχουν στα διεθνή ζευγάρια ασφάλεια δικαίου και την αναζήτηση της πλέον ευνοϊκής νομοθεσίας σε περίπτωση διαζυγίου. 

«Είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι ακόμη ένα κράτος ζήτησε να συμμετάσχει στην ενισχυμένη συνεργασία, που βοηθά τα διεθνή ζευγάρια να αντιμετωπίσουν τη διαδικασία διαζυγίου. Καθώς η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων δίνει τη δυνατότητα σε άνδρες και γυναίκες απ' όλη την Ευρώπη να έλθουν σε επαφή και να ερωτευτούν, θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι υπάρχει ασφάλεια δικαίου σε περίπτωση διαζυγίου», δήλωσε η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδια για τη Δικαιοσύνη, Βίβιαν Ρέντινγκ.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Επιτροπής, στόχος του κανονισμού για το εφαρμοστέο δίκαιο σε περίπτωση διαζυγίου είναι η παροχή βοήθειας στα ασθενέστερα μέρη. Τα διεθνή ζευγάρια θα είναι σε θέση να συμφωνούν εκ των προτέρων ποιο δίκαιο θα εφαρμόζεται σε περίπτωση διαζυγίου ή δικαστικού χωρισμού τους. 

Σε περίπτωση που το ζευγάρι δεν μπορεί να συμφωνήσει, οι δικαστές θα έχουν στη διάθεσή τους κοινή μέθοδο για να αποφασίζουν ποιας χώρας η νομοθεσία πρέπει να εφαρμοστεί. 

Ο κανονισμός, που τέθηκε σε ισχύ στις 21 Ιουνίου 2012, δεν έχει επιπτώσεις στους εθνικούς νόμους περί διαζυγίου ή γάμου, ούτε προβλέπει την υιοθέτηση κανόνων που επηρεάζουν ουσιαστικά το οικογενειακό δίκαιο των κρατών μελών. 

«Με σχεδόν ένα εκατομμύριο διαζύγια στον χώρο της ΕΕ το 2009 (στοιχεία της Eurostat), η λύση αυτή βοηθά τα ζευγάρια διαφορετικών εθνικοτήτων, εκείνα που ζουν χωριστά σε διαφορετικές χώρες ή ζουν μαζί σε χώρα άλλη από τη χώρα καταγωγής τους, και τα προστατεύει από πολύπλοκες, μακροχρόνιες και επώδυνες διαδικασίες», καταλήγει η ανακοίνωση της Επιτροπής.

Ο ευρωπαϊκός κανονισμός για τα διαζύγια έχει υιοθετηθεί από 16 κράτη-μέλη: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γαλλία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Λετονία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβενία, Ισπανία, Λιθουανία και Ελλάδα.

πηγή: tanea

Read More »

Ποιος νόμος προστατεύει από την ενδοοικογενειακή βία και πως το θύμα μπορεί να βοηθηθεί; Μέρος Β΄

Σε συνέχεια του A΄ μέρους  του άρθρου που δημοσιεύτηκε την προηγούμενη βδομάδα ολοκληρώνουμε με το β΄ μέρος του άρθρου το σχετικό θέμα για την ενδοοικογενειακή βία και το σχετικό νόμο 3500/2006.

Σχόλιο Μπαμπά Έλα: 

Επειδή υπάρχει η τάση να εξισώνουμε την Ενδοοικογενειακή Βία πάντα στο πρόσωπο του άνδρα, ενώ αυτό σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ, στην χώρα μας υφίσταται και η Ανδρική Κακοποίηση και η Ενδοοικογενειακή Βία με θύματα άνδρες, πατέρες, συζύγους. Όπως είναι γεγονός ότι, ο άνδρας που έχει πέσει θύμα ενδοοικογενειακής βίας ντρέπεται να το δηλώσει στις αρμόδιες αρχές ή κι αν το δηλώσει τις περισσότερες φορές δεν τον πιστεύουν. Από την άλλη πλευρά σε περιπτώσεις διαζυγίου γίνεται κυριολεκτικά Κατάχρηση του Νόμου για την Ενδοοικογενειακή Βία από τις γυναίκες. 

Να θυμάστε ότι οι Ψευδείς Καταγγελίες περί Ενδοοικογενειακής Βίας κάνουν ΚΑΚΟ στα πραγματικά θύματα που υποφέρουν, και απαξιώνει τον πόνο τους. 

Η Δικαιοσύνη θα έπρεπε να τιμωρεί ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ τις ψευδείς καταγγελίες.

ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ: 

Ο παθών μπορεί να ζητήσει Χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης για μία από τις πράξεις του νόμου 3500/2006 περί ενδοοικογενειακής βίας, η οποία δεν μπορεί να είναι κατώτερη των χιλίων (1.000) ευρώ, εκτός αν ο ίδιος ο παθών ζητήσει μικρότερο ποσό.

ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ: 

Στο νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας ορίζεται ότι επί ασκήσεως σωματικής βίας σε βάρος ανηλίκου, ως μέσου σωφρονισμού στο πλαίσιο της ανατροφής του, εφαρμόζεται το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα περί κακής άσκησης γονικής μέριμνας.

Η χρήση σωματικής βίας οποιουδήποτε βαθμού θεωρείται ως παράβαση των καθηκόντων που επιβάλλονται από το λειτούργημα της επιμέλειας του προσώπου του ανηλίκου ή ως καταχρηστική άσκηση του λειτουργήματος αυτού. Γεννάται αυτόματα δικαίωμα του άλλου γονέα, των πλησιέστερων συγγενών του τέκνου, του Εισαγγελέα, αλλά και αυτεπαγγέλτως του Δικαστηρίου να προσφύγουν στο Δικαστήριο και να ζητήσουν τη λήψη οποιουδήποτε πρόσφορου μέτρου που συνίσταται οπωσδήποτε στην αφαίρεση της άσκησης της γονικής μέριμνας από τον γονέα που άσκησε τη σωματική βία.

ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΙΣΧΥΡΟΥ ΚΛΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ: 

Επίσης η άσκηση ενδοοικογενειακής βίας αποτελεί μαχητό τεκμήριο ισχυρού κλονισμού του γάμου και μπορεί να στηρίξει αγωγή διαζυγίου του παθόντος κατά του δράστη.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ: 

Σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας μπορεί - με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - μετά από αίτηση του παθόντος να διατάσσεται από το δικαστήριο, ιδίως η απομάκρυνση του καθ` ου δράστη από την οικογενειακή κατοικία, η μετοίκησή του, η απαγόρευση να προσεγγίζει τους χώρους κατοικίας ή και εργασίας του αιτούντος, κατοικίες στενών συγγενών του, τα εκπαιδευτήρια των παιδιών και ξενώνες φιλοξενίας.

ΕΧΕΜΥΘΕΙΑ: 

Επιβολή Υποχρέωσης τήρησης εχεμύθειας. Σε περίπτωση διαπράξεως εγκλήματος ενδοοικογενειακής βίας, απαγορεύεται οι αρμόδιες αστυνομικές αρχές που διενεργούν προανάκριση, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 243 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, να ανακοινώνουν με οποιονδήποτε τρόπο το ονοματεπώνυμο του θύματος και του κατηγορουμένου, τη διεύθυνση κατοικίας τους, καθώς και οποιαδήποτε άλλα στοιχεία είναι δυνατόν να αποκαλύψουν την ταυτότητά τους. Οι παραβάτες της διατάξεως αυτής τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών.

Με αυτό το τρόπο αποσκοπείται η αποτροπή του στιγματισμού της οικογένειας και ιδιαίτερα των παιδιών στο ευρύ κοινωνικό περιβάλλον κατά το στάδιο της προδικασίας με την απαγόρευση δημοσιοποίησης στοιχείων των εμπλεκομένων μερών.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ: 

Σύμφωνα με το άρθρο 21 ν. 3500/2006 οι αστυνομικές αρχές που επιλαμβάνονται, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, υποθέσεων ενδοοικογενειακής βίας υποχρεούνται, εφόσον το ζητήσει το θύμα, να ενημερώσουν αυτό και τους υφιστάμενους Προνοιακούς και Κοινωνικούς φορείς της Πολιτείας, ώστε να παρασχεθεί αμέσως η απαραίτητη, κατά περίπτωση, αρωγή. Δηλαδή να ενημερώσουν τα νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, που λειτουργούν ειδικά για τους σκοπούς αυτούς υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και τις κοινωνικές υπηρεσίες των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης.

ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: 

Εκπαιδευτικός της πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ο οποίος, κατά την εκτέλεση του εκπαιδευτικού του έργου, με οποιονδήποτε τρόπο

πληροφορείται ή διαπιστώνει ότι έχει διαπραχθεί σε βάρος μαθητή έγκλημα ενδοοικογενειακής βίας, θα πρέπει να ενημερώνει, χωρίς καθυστέρηση, τον διευθυντή της σχολικής μονάδας. Ο διευθυντής της σχολικής μονάδας ανακοινώνει, αμέσως, την αξιόποινη πράξη στον αρμόδιο εισαγγελέα, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 37 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ή στην πλησιέστερη αστυνομική αρχή. Την ίδια υποχρέωση έχουν οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές των ιδιωτικών σχολείων, καθώς και οι υπεύθυνοι των πάσης φύσεως Μονάδων Προσχολικής Αγωγής (άρθ. 23 ν. 3500/2006).

Ευεργέτημα πενίας - Στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία ζητούν τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων για προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης, εξαιτίας του συγκεκριμένου περιστατικού, παρέχεται το ευεργέτημα της πενίας με μόνη την απόδειξη του περιστατικού βίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 194 επ. του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, αν αδυνατούν να καταβάλουν έστω και προσωρινά τις απαιτούμενες δικαστικές δαπάνες. (άρθ. 22 ν. 3500/2006).

Τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας χρήζουν αναμφισβήτητα συμπαράστασης και βοήθειας. Η κοινωνία και οι κρατικοί φορείς θα πρέπει να βοηθήσουν πολύπλευρα για να εξαλειφθεί το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας. Η ηθική, ψυχολογική, υλική και νομική υποστήριξη είναι απαραίτητη για τους παθόντες για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου.

Το θύμα ενδοοικογενειακής βίας μπορεί να ζητήσει νομική συμβουλή - υποστήριξη από το δικηγόρο του και να υποβάλει μήνυση κατά του δράστη σε οποιοδήποτε αστυνομικό τμήμα αμέσως για την εφαρμογή αυτόφωρης διαδικασίας κατά του δράστη. Να ζητήσει ενημέρωση από την αστυνομία για την αρωγή που παρέχεται στα θύματα και πως μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό του καλύτερα.

Σε περίπτωση κακοποίησης το θύμα, αφού κάνει μήνυση να ζητήσει να υποβληθεί σε ιατροδικαστική εξέταση με εντολή εισαγγελέα και να ζητήσει αντίγραφο αυτής. Να ζητά βοήθεια από συγγενείς και φίλους του, αν είναι δυνατόν για να μπορέσει να αντιμετωπίσει καλύτερα τη κατάσταση. Να πάει στο νοσοκομείο για εξετάσεις, να μη διστάσει να πει την αλήθεια για το τι του συνέβη, να καταγραφεί το περιστατικό και να ζητήσει ιατρική γνωμάτευση. Οι φωτογραφίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικό στοιχείο της κακοποίησης.

Η προηγούμενη καταγραφή του γεγονότος της κακοποίησης στο βιβλίο συμβάντων της αστυνομίας ή η αποστολή μίας εξώδικης δήλωσης που να ανακοινώνει στο σύζυγο (δράστη σωματικής βίας ή βιασμού) τη μετοίκηση του θύματος ή/και των παιδιών του, είναι απαραίτητα στοιχεία αν αποφασίσει το θύμα, να αποχωρήσει από το σπίτι για να μη τυχόν θεωρηθεί η κίνησή του αυτή ως εγκατάλειψη της συζυγικής στέγης. Αν το θύμα δεν θέλει να υποβάλλει μήνυση μπορεί να ζητήσει από την αστυνομία να καταγραφεί το περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας στο δελτίο συμβάντων και να καλέσουν τον δράστη για "συστάσεις" κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας.

Συνήθως σε ενδοοικογενειακή βία κατά συζύγου, ο δράστης εμφανίζει άλλοτε βίαιη και άλλοτε απολογητική συμπεριφορά υποσχόμενος ότι θα αλλάξει. Για να μπορέσει να μπει ένα τέλος στο δράμα μιας γυναίκας θα πρέπει η τελευταία να αναγνωρίσει ότι υφίσταται βία σε βάρος της και ότι οι υποσχέσεις του δράστη παραμένουν στα λόγια. Αν το συνειδητοποιήσει αυτό θα είναι και το πρώτο βήμα για το τερματισμό της κακοποίησής της. Τα αποτελέσματα της ενδοοικογενειακής βίας και η επίδραση της ιδίως στα παιδιά είναι πολύ σοβαρά θέματα. Τα παιδιά υποφέρουν είτε ως μάρτυρες σε σκηνές βίας, είτε ως θύματα της βίας. Η βία αποτελεί φαύλο κύκλο, διότι τα παιδιά αυτά, όταν ενηλικιωθούν αποκτούν την τάση κακοποίησης μέσα στην οικογένεια τους. Τα περιστατικά αυτά αυξάνονται, λόγω της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας, όταν μπορούν να μιλήσουν για το πρόβλημα που τα βασανίζει, τότε μπορούν να βρουν και τη λύση.

Η Τηλεφωνική Γραμμή Άμεσης Κοινωνικής Βοήθειας «197» αποτελεί Υπηρεσιακή Μονάδα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Ε.Κ.Κ.Α.). Η Γραμμή «197» αποτελεί Εθνική Υπηρεσία έκτακτης ανάγκης για την παροχή επείγουσας ψυχολογικής και κοινωνικής στήριξης σε άτομα και οικογένειες που βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ψυχολογικής και κοινωνικής ανάγκης. Λειτουργεί όλο το 24ωρο, καθημερινά όλο το χρόνο, και αποτελεί το βασικό αποδέκτη των επείγον των αιτημάτων κοινωνικής βοήθειας. Οι κλήσεις στην Τηλεφωνική Γραμμή Άμεσης Κοινωνικής Βοήθειας «197» είναι δωρεάν.

Επίσης υπάρχει η τηλεφωνική γραμμή SOS 15900 Γενικής Γραματείας Ισότητας φύλων που απευθύνεται σε γυναίκες θύματα βίας. Είναι πανελλαδικής εμβέλειας, 24ωρης λειτουργίας 365 μέρες το χρόνο, με αστική χρέωση. Τη γραμμή στελεχώνουν ψυχολόγοι και κοινωνικοί/ές επιστήμονες που παρέχουν άμεση βοήθεια σε έκτακτα και επείγοντα περιστατικά βίας. Η λειτουργία της τηλεφωνικής γραμμής SOS προσφέρει υπηρεσίες ενημέρωσης και τηλεφωνικής συμβουλευτικής σε θύματα όλων των μορφών βίας λόγω φύλου.

Τα παραπάνω στοιχεία τηλεφωνικών γραμμών και οι σχετικές πληροφορίες περιέχονται στο διαδίκτυο στα sites http://www.ekka.org.gr και http://www.isotita.gr των παραπάνω υπηρεσιών/ τηλεφωνικών γραμμών, αντίστοιχα για παροχή βοήθειας και ενημέρωσης σε θύματα ενδοοικογενειακής βίας.

Γιώργος Γιαγκουδάκης, Δικηγόρος Καβάλας

* Δημοσιεύτηκε 7 /10/2013 στην "Πρωϊνή" Εφημερίδα της Καβάλας

Read More »

Ποιος νόμος προστατεύει από την ενδοοικογενειακή βία και πως το θύμα μπορεί να βοηθηθεί; Μέρος Α΄

Το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις εν καιρώ οικονομικής κρίσης. 

Σχόλιο Μπαμπά Έλα: 

Επειδή υπάρχει η τάση να εξισώνουμε την Ενδοοικογενειακή Βία πάντα στο πρόσωπο του άνδρα, ενώ αυτό σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ, στην χώρα μας υφίσταται και η Ανδρική Κακοποίηση και η Ενδοοικογενειακή Βία με θύματα άνδρες, πατέρες, συζύγους. Όπως είναι γεγονός ότι, ο άνδρας που έχει πέσει θύμα ενδοοικογενειακής βίας ντρέπεται να το δηλώσει στις αρμόδιες αρχές ή κι αν το δηλώσει τις περισσότερες φορές δεν τον πιστεύουν. Από την άλλη πλευρά σε περιπτώσεις διαζυγίου γίνεται κυριολεκτικά Κατάχρηση του Νόμου για την Ενδοοικογενειακή Βία από τις γυναίκες. 

Να θυμάστε ότι οι Ψευδείς Καταγγελίες περί Ενδοοικογενειακής Βίας κάνουν ΚΑΚΟ στα πραγματικά θύματα που υποφέρουν, και απαξιώνει τον πόνο τους. 

Η  Δικαιοσύνη θα έπρεπε να τιμωρεί ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ τις ψευδείς καταγγελίες.

Συχνά διαβάζουμε σε εφημερίδες ή ακούμε στις ειδήσεις για πρόσωπα υπεράνω κάθε υποψίας, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης και επαγγέλματος να συλλαμβάνονται ή να δικάζονται από τα ελληνικά δικαστήρια ως δράστες ενδοοικογενειακής βίας με θύματα κυρίως γυναίκες, ανήλικους και υπερήλικες.

Για την αντιμετώπιση της εφαρμόζονται οι διατάξεις του Ν. 3500/2006 "για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και άλλες διατάξεις" με σκοπό την αρμονική συμβίωση των προσώπων και την προστασία τους στο πλαίσιο της οικογένειας, την περιφρούρηση της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας, της αυτοδιάθεσης του ατόμου εντός της οικογένειας και την προστασία της σωματικής, αλλά και ψυχικής υγείας των παιδιών.

Ο νόμος αυτός απαγορεύει ρητά την άσκηση βίας κάθε μορφής μεταξύ των μελών της οικογένειας. Προβλέπει ιδιαίτερα αυστηρές ποινές στους δράστες της ενδοοικογενειακής βίας και διαδικασία αυτόφωρου. Στη διάταξη του άρθρου 1 αυτού του νόμου υπάρχουν οι ορισμοί για την "ενδοοικογενειακή βία", "οικογένεια" και το "θύμα ενδοοικογενειακής βίας".

ΕΝΝΟΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ - ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ:

Εφαρμογή των διατάξεων αυτού του νόμου γίνεται κατά πρώτο λόγο σε "οικογένεια ή κοινότητα που αποτελείται από συζύγους ή γονείς και συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους."

Ο νόμος διευρύνει την έννοια της οικογένειας και ορίζει ότι " στην οικογένεια περιλαμβάνονται, εφόσον συνοικούν, συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού και πρόσωπα των οποίων επίτροπος, δικαστικός παραστάτης ή ανάδοχος γονέας έχει ορισθεί μέλος της οικογένειας, καθώς και κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί στην οικογένεια."

Περαιτέρω ο νόμος προβλέπει ότι εφαρμόζονται οι διατάξεις του και "στην μόνιμη σύντροφο του άνδρα ή στον μόνιμο σύντροφο της γυναίκας και στα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών, εφόσον τα πρόσωπα αυτά συνοικούν, ως και στους τέως συζύγους".

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ: 

Σύμφωνα με το νόμο αυτό ενδοοικογενειακή βία είναι η τέλεση αξιόποινης πράξης, σε βάρος μέλους της οικογένειας (όπως ορίζεται πιό πάνω), σύμφωνα με τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 αυτού του νόμου ( Ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη, Ενδοοικογενειακή παράνομη βία και απειλή, Βιασμός και κατάχρηση σε ασέλγεια, Ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας) και τα άρθρα 299 (ανθρωποκτονία με πρόθεση) και 311 (θανατηφόρα βλάβη) του Ποινικού Κώδικα.

ΘΥΜΑΤΑ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ:

Είναι τα παραπάνω πρόσωπα σε βάρος των οποίων τελείται με τις πιό πάνω αξιόποινες πράξεις ενδοοικογενειακή βία, καθώς και ο ανήλικος κατά την παράγραφο 2 (στο πεδίο εφαρμογής του νόμου), ενώπιον του οποίου τελείται μία από τις αξιόποινες πράξεις της παρούσας.

Τονίζεται ότι όλες οι μορφές της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης διώκονται αυτεπαγγέλτως. Επίσης η ενδοοικογενειακή απειλή, η ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας και η παρακώλυση απονομής της δικαιοσύνης διώκονται αυτεπαγγέλτως (άρθρο 17 Ν. 3500/2006). Ειδικά ο νόμος τιμωρεί με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών μέχρι τριών ετών όποιον σε υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας απειλεί μάρτυρα ή μέλος της οικογένειάς του ή ασκεί βία εναντίον του ή τον δωροδοκεί, με σκοπό την παρακώλυση απονομής της δικαιοσύνης (άρθρο 10 Ν. 3500/2006).

Αξίζει να αναφέρουμε ότι σε σοβαρές περιπτώσεις ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης που συντρέχουν οι περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος παρέχεται αυξημένη προστασία, επιβάλλεται ακόμη και κάθειρξη μέχρι 10 ετών σε πρόκληση βαριάς σωματικής ή διανοητικής πάθησης ή κάθειρξης αν ο υπαίτιος επεδίωκε ή γνώριζε και αποδέχθηκε το αποτέλεσμα της πράξης του σε αυτή τη περίπτωση. Ακόμη επιβάλλεται κάθειρξη σε περίπτωση που η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη συνιστά μεθοδευμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης, επικίνδυνης για την υγεία, ή ψυχικού πόνου, ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, ιδίως με την παρατεταμένη απομόνωση του θύματος και αν το θύμα είναι ανήλικος, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.

Αν η σωματική βλάβη (άρθ. 308 παρ. 1. εδ. ά) τελέσθηκε σε βάρος εγκύου ή σε βάρος μέλους της οικογένειας το οποίο, από οποιαδήποτε αιτία, είναι ανίκανο να αντισταθεί, τιμωρείται αυστηρά με φυλάκιση, τουλάχιστον, δύο ετών και αν η πράξη τελέσθηκε ενώπιον ανήλικου μέλους της οικογένειας, τιμωρείται με φυλάκιση, τουλάχιστον, ενός έτους.

Στην έννοια του βιασμού περιλαμβάνεται πλέον (μετά την αντικατάσταση με το άρθ. 8 Ν. 3500/2006 της διάταξης του άρθρου 336 παρ. 1 Π.Κ.) και ο συζυγικός βιασμός σύμφωνα με τις σύγχρονες αντιλήψεις περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός του γάμου. Αν οι αξιόποινες πράξεις στρέφονται κατά ανηλίκου, η έναρξη της προθεσμίας Παραγραφής αναστέλλεται μέχρι την ενηλικίωσή του.

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ: 

Με τα άρθρα 11,12 και 13 του ίδιου νόμου θεσπίζεται ο θεσμός της ποινικής διαμεσολαβήσεως, ο οποίος εφαρμόζεται μόνο στα πλημμελήματα ενδοοικογενειακής βίας και όχι στα κακουργήματα. Αντίθετα δεν εφαρμόζεται η διαδικασία της διαμεσολάβησης, αν ο φερόμενος ως δράστης της πράξεως της ενδοοικογενειακής βίας είναι επίτροπος, δικαστικός συμπαραστάτης ή ανάδοχος γονέας του ανήλικου παθόντα (άρθρο 11 παρ. 4).

Η διαδικασία ποινικής διαμεσολαβήσεως ξεκινά, είτε με έναρξη της προκαταρκτικής εξετάσεως, μετά από έγκληση του παθόντα ή καταγγελία τρίτου, είτε με κίνηση της διαδικασίας του αυτοφώρου. Με τη διαδικασία αυτή γενικά δίνεται η δυνατότητα να τεθεί η υπόθεση στο ειδικό αρχείο της Εισαγγελίας με διάταξη του αρμόδιου εισαγγελέα. Τούτο μόνο γίνεται, εφόσον συμμορφωθεί ο δράστης της ενδοοικογενειακής βίας σε περίπτωση τέλεσης πλημμελήματος και επέλθει συμφωνία μεταξύ αυτού και του παθόντος να δεσμευτεί σχετικά με τήρηση ορισμένης συμπεριφοράς , υπόσχεση ότι δεν θα τελέσει στο μέλλον οποιαδήποτε πράξη ενδοοικογενειακής βίας (λόγος τιμής) , παρακολούθηση ειδικού συμβουλευτικού - θεραπευτικού προγράμματος για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας σε δημόσιο φορέα, την άρση ή την αποκατάσταση, εφόσον είναι δυνατόν, αμέσως των συνεπειών που προκλήθηκαν από την πράξη και την καταβολή εύλογης Χρηματικής ικανοποίησης στον παθόντα.

Προϋπόθεση για την έναρξη της Διαδικασίας ποινικής διαμεσολάβησης είναι η υποβολή ανεπιφύλακτης δήλωσης εκ μέρους του προσώπου στο οποίο αποδίδεται η τέλεση του εγκλήματος. Ο αρμόδιος για την άσκηση ποινικής δίωξης εισαγγελέας διερευνά τη δυνατότητα διαμεσολάβησης κατά τη Διαδικασία των σχετικών άρθρων του νόμου αυτού. Αν η απάντηση του παθόντος είναι θετική, ο εισαγγελέας με διάταξή του θέτει τη δικογραφία σε ειδικό αρχείο της εισαγγελίας. Κατά της διατάξεως αυτής δεν χωρεί προσφυγή.

Αν ο ενδιαφερόμενος συμμορφωθεί προς τους όρους της ποινικής διαμεσολάβησης για χρονικό διάστημα τριών ετών, τότε η σχετική Διαδικασία ολοκληρώνεται και εξαλείφεται η ποινική αξίωση της πολιτείας για το έγκλημα που αφορά. Για τη συμμόρφωση ή μη του δράστη κρίνει με απόφασή του το αρμόδιο δικαστήριο. Μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας ποινικής διαμεσολαβήσεως αναστέλλεται η παραγραφή (άρθ. 13 παρ 4. Ν. 3500/2006) γιά τις αξιόποινες πράξεις που προβλέπονται στο νόμο 3500/2006 περί ενδοοικογενειακής βίας και αφορά η ποινική διαμεσολάβηση.

Το αρμόδιο δικαστήριο αποφαίνεται για την επ` αόριστον αναβολή της υπόθεσης και μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία ποινικής διαμεσολάβησης (συμμόρφωση με τους όρους αυτής για διάστημα τριών ετών). Ο εκδόσας τη διάταξη ποινικής διαμεσολάβησης Εισαγγελέας μπορεί να κρίνει ανά πάσα στιγμή σε περίπτωση μη παρακολούθησης του θεραπευτικού - συμβουλευτικού προγράμματος από το δράστη, εάν υφίσταται λόγος ανάκλησης της διάταξης ποινικής διαμεσολάβησης και σε θετική περίπτωση να προβαίνει σε ανάκληση της διάταξης του (κατόπιν ακρόασης του δράστη). Το ίδιο δικαστήριο μετά τη συμπλήρωση της τριετίας θα πρέπει να αποφασίσει σχετικά με τη παύση ή μη της ποινικής δίωξης κατά του δράστη, αναλόγως με τη συμμόρφωσή του με τους όρους της ποινικής διαμεσολάβησης. Η διαδικασία της ποινικής διαμεσολαβήσεως και οι ποινικές συνέπειες της, περιγράφονται λεπτομερώς στις διατάξεις των άρθρων 12 και 13 του νόμου αυτού.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΟΙ ΟΡΟΙ: 

Είναι δυνατόν, αν υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες κρίνεται απαραίτητο για την προστασία της σωματικής και ψυχικής υγείας του θύματος, να επιβληθεί στον κατηγορούμενο από το αρμόδιο ποινικό δικαστήριο στο οποίο παραπέμπεται να δικασθεί ή από τον αρμόδιο ανακριτή ή από το δικαστικό συμβούλιο και για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται, ο περιοριστικός όρος της απομάκρυνσής του από την οικογενειακή κατοικία, η μετοίκησή του, η απαγόρευση να προσεγγίζει τους χώρους κατοικίας ή και εργασίας του θύματος, κατοικίες στενών συγγενών του, τα εκπαιδευτήρια των παιδιών και ξενώνες φιλοξενίας.

Γιώργος Γιαγκουδάκης, Δικηγόρος Καβάλας

* Δημοσιεύτηκε 5 /10/2013 στην "Πρωϊνή" Εφημερίδα της Καβάλας

Read More »

Πότε παραβιάζεται η υποχρέωση διατροφής σύμφωνα με το Ποινικό Κώδικα;

Έχω αναφερθεί σε προηγούμενα άρθρα μου για το διαζύγιο, τη διάσταση και τις υποχρεώσεις διατροφής που γεννιούνται μέσα στο γάμο.

Ο Ποινικός μας Κώδικας υπό ορισμένες προϋποθέσεις, θέλοντας να προστατεύσει τη διατροφή, προβλέπει ποινή φυλάκισης έως ένα έτος σε εκείνους που παραβιάζουν (παραλείπουν να εκπληρώσουν) τις εκ του νόμου απορρέουσες υποχρεώσεις διατροφής τους που αναγνωρίσθηκαν δικαστικώς.

Συγκεκριμένα το σχετικό άρθρο 358 του Ποινικού Κώδικα ορίζει τα εξής: 

"Παραβίαση της υποχρέωσης για διατροφή - ‘Αρθρο 358." 

"Όποιος κακόβουλα παραβιάζει την υποχρέωση διατροφής που του την έχει επιβάλλει ο νόμος και έχει αναγνωρίσει, έστω και προσωρινά, το δικαστήριο, με τρόπο τέτοιο ώστε ο δικαιούχος να υποστεί στερήσεις ή να αναγκαστεί να δεχτεί βοήθεια άλλων, τιμωρείται με Φυλάκιση μέχρι ενός έτους."

Η παραβίαση της υποχρέωσης για διατροφή είναι πλημμέλημα. Πρόκειται για έγκλημα διαρκές, γνήσιας παραλείψεως, συγκεκριμένης διακινδύνευσης και αφορά την οικονομική εγκατάλειψη του δικαιούχου διατροφής. Η δίωξη του εγκλήματος γίνεται αυτεπάγγελτα.

Χρόνος τέλεσής του είναι το χρονικό διάστημα από τότε που έγινε παράλειψη της οφειλόμενης διατροφής μέχρι τότε που έγινε καταβολή της, οπότε παύει η πραγμάτωση του εγκλήματος.

Η παραπάνω διάταξη προστατεύει τον δικαιούμενο σε διατροφή από τον κίνδυνο της ελλείψεως των υλικών μέσων συντηρήσεώς του. 

Στοιχεία του εγκλήματος είναι :

1. η υποχρέωση διατροφής που επιβάλλεται από τον νόμο (ευθέως και αμέσως) που ιδρύεται με βάση τον δεσμό του γάμου και η δεδηλωμένη παράλειψη του φερομένου ως υπόχρεου προς διατροφή, 

2. η υποχρέωση διατροφής να έχει αναγνωρισθεί με δικαστική απόφαση, έστω και προσωρινώς, που διατηρεί την ισχύ της μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση διατροφής, έστω και αν μεταβληθούν οι όροι διατροφής, καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της παραβιάσεως της υποχρεώσεως. 

Η απόφαση πρέπει να είναι εκτελεστή, χωρίς να απαιτείται και τυπικά επίδοση της αποφάσεως στον υπόχρεο με δικαστικό επιμελητή. Παρόλα αυτά επιβάλλεται να γίνεται επίδοση της δικαστικής απόφασης προς απόδειξη του γεγονότος της γνωστοποίησης της υποχρεώσεως διατροφής στον υπόχρεο. 

Δεν αποτελεί δικαστική απόφαση ο δικαστικός συμβιβασμός. 

3. Ο υπόχρεος της διατροφής να παραλείπει τη παροχή διατροφής, παρότι είχε την οικονομική δυνατότητα να καταβάλει το χρηματικό ποσό που επιδικάστηκε για την κάλυψη των αναγκών επιβιώσεως του δικαιούχου για το προσδιορισμένο χρονικό διάστημα.

4. να υποστεί ο δικαιούχος της διατροφής στερήσεις ή να αναγκασθεί να δεχθεί τη βοήθεια άλλων για τη διατροφή του. Η οικονομική δυνατότητα του υπόχρεου κρίνεται ανάλογα με τον οικονομική του κατάσταση και την επαγγελματική του δραστηριότητα. 

5. να υπάρχει δόλος του δράστη, έστω και ενδεχόμενος, ο οποίος συνίσταται στη γνώση και αποδοχή όλων των στοιχείων της αντικειμενικής υποστάσεως και περιλαμβάνει και τη γνώση της περί διατροφής υποχρεώσεως με βάση δικαστική απόφαση που την έχει αναγνωρίσει. Αρκεί και ενδεχόμενος δόλος.

6. να υπάρχει κακόβουλη παραβίαση της υποχρεώσεως αυτής, δηλαδή ενδιάθετη βούληση μη συμμορφώσεως του δράστη προς την υποχρέωση από κακεντρέχεια και κακή θέληση να στερηθεί ο δικαιούχος τα αναγκαία προς το ζην. Εδώ υπάγεται η εκδίκηση, το μίσος ή άλλο απεχθές αίτιο ακόμη και η πρόκληση ανικανότητας προς παροχή διατροφής και η μη καταβολή προσπαθειών προς εκπλήρωση της υποχρέωσης. Δεν αποτελεί κακοβουλία η λησμοσύνη, η οικονομική αδυναμία παντελούς καταβολής διατροφής, η ασθένεια, η ανεργία ή άλλος λόγος ανεξάρτητος της θελήσεως του υπόχρεου.

Η παράλειψη από τον δικαιούχο διατροφής άσκησης κύριας αγωγής διατροφής μέσα σε τριάντα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως των ασφαλιστικών μέτρων που επιδικάζει διατροφή, συνεπάγεται την αυτοδίκαιη παύση της ισχύος της τελευταίας, τόσο για το παρελθόν όσο και για το μέλλον. 

Η μη εκπλήρωση της υποχρεώσεως του ανωτέρω άρθρου συντελείται με οποιονδήποτε τρόπο, είτε με ολική παράλειψη, είτε με μερική παράλειψη, είτε με καθυστέρηση. 

Αν η παραβίαση της υποχρεώσεως προς διατροφή τελείται κατ` εξακολούθηση για απέχοντα χρονικώς διαστήματα (μηνών) και αν η στέρηση αφορά περισσότερα του ενός πρόσωπα, πρόκειται για ισάριθμα εγκλήματα σε αληθινή συρροή, δηλαδή για αυτοτελή εγκλήματα, (όσα και τα δικαιούχα πρόσωπα) που τελέσθηκε το καθένα κατ` εξακολούθηση.

Η απόφαση του πολιτικού δικαστηρίου αποτελεί δεδικασμένο και δεσμεύει το ποινικό δικαστήριο περί της υπάρξεως υποχρεώσεως διατροφής. 

Το ποινικό δικαστήριο ερευνά το κύρος και την ισχύ της αποφάσεως κατά το άρθρο 60 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. σε συνάρτηση με το χρόνο της παραβιάσεως της υποχρεώσεως διατροφής. Ο χρόνος αυτός είναι ( άρθρο 17 του Π.Κ.) το χρονικό διάστημα από της παραλείψεως της οφειλομένης ενεργείας της καταβολής της επιδικασθείσης ανά μήνα διατροφής, συνεπεία της οποίας δημιουργείται και διατηρείται με τη θέληση του δράστη παράνομη κατάσταση μέχρι λήξεως της καταστάσεως αυτής, δηλαδή μέχρι την ολοσχερή καταβολή του ποσού της διατροφής στο δικαιούχο.

Η αναγνώριση υποχρεώσεως διατροφής για χρονικό διάστημα προγενέστερο από την έκδοση της αποφάσεως και της γνωστοποιήσεως της στον υπόχρεο δεν συνεπάγεται καμία ποινική κύρωση αυτού.

Γιώργος Γιαγκουδάκης, Δικηγόρος Καβάλας

* Δημοσιεύτηκε 30/9/2013 στην "Πρωϊνή" Εφημερίδα της Καβάλας

Read More »

Υπό Ποιες Προϋποθέσεις και για Ποιους Λόγους Μπορεί ο/η Σύζυγος να Πάρει Διαζύγιο; (Μέρος B)

Σε συνέχεια του α΄ μέρους του άρθρου σας παραθέτουμε με το β' μέρος και τους υπόλοιπους λόγους διαζυγίου και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να μπορεί να πάρει ο/η σύζυγος διαζύγιο: 

1. Να υπάρχει ισχυρός κλονισμός στην έγγαμη σχέση σύμφωνα με το άρθρο 1439 παρ.1 Α. Κ. Θα πρέπει ο κλονισμός να μην αφορά αποκλειστικά τον ενάγοντα, που εγείρει την αγωγή διαζυγίου. (Παραθέτω επιγραμματικά. Έχω αναφερθεί εκτενώς στο α΄ μέρος του άρθρου της προηγούμενης εβδομάδας)

2. Να υπάρχει διετής διάσταση της έγγαμης συμβίωσης, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 3 Α.Κ., χωρίς να ενδιαφέρει υπαιτιότητα ή κλονισμός που αφορά το πρόσωπο του ενάγοντα. Εδώ τεκμαίρεται ΑΜΑΧΗΤΑ κλονισμός του γάμου. Απόλυτος λόγος διαζυγίου. Η διετής αυτή διάσταση πρέπει χρονικά να είναι συνεχής. Η διάσταση είναι αόριστη νομική έννοια, που εξειδικεύεται κάθε φορά από το δικαστή. Στην έννοια της διάστασης υπάρχουν δύο στοιχεία:

α. το εσωτερικό - ψυχολογικό (θέληση να μη εξακολουθήσουν την έγγαμη σχέση) και

β. το εξωτερικό - μη βουλητικό (άρση συζυγικών εκδηλώσεων προς τα έξω ), στο οποίο δίνεται μεγαλύτερη σημασία στην έρευνα περί της ύπαρξης διάστασης. 

Μικρές διακοπές που έγιναν μεταξύ των συζύγων για αποκατάσταση των σχέσεών τους δεν εμποδίζουν την συμπλήρωσή της διετίας. Ο νόμος δεν ορίζει την έννοια " μικρές διακοπές" και κρίνει κάθε φορά το δικαστήριο περί αυτού. Η διετία υπολογίζεται από το σημείο ενάρξεως της διάστασης έως της πρώτης επ΄ ακροατηρίω συζήτησης της αγωγής διαζυγίου. 

Αυτός ο υπολογισμός διευκολύνει κατά πολύ όσους εγείρουν αγωγή διαζυγίου στηριζόμενοι σε αυτό το λόγο. Θέματα μπορεί να δημιουργηθούν ως προς το αν συμπληρώνεται κάθε φορά η διετία, αν υπάρχουν διακοπές στη διάσταση ή αν υπάρχει καταχρηστική άσκηση διαζυγίου (σπάνια περίπτωση).

3. Να έχει κηρυχθεί σε κατάσταση αφάνειας ένας από τους συζύγους, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθ. 1440 Α. Κ. ( κήρυξη αφάνειας προσώπου που ο θάνατός του είναι πολύ πιθανός επειδή εξαφανίστηκε ενώ βρισκόταν σε κίνδυνο ζωής, ή επειδή λείπει πολύ καιρό χωρίς ειδήσεις κατ΄αρθ. 40 , 41 Α. Κ.). Εναγόμενος θα είναι ο άφαντος, παρότι θεωρείται κατά τεκμήριο νεκρός. Θα πρέπει κατά την πρώτη επ΄ ακροατηρίου συζήτηση ενώπιον του πρωτοδικείου να είναι αμετάκλητη η απόφαση που κήρυξε την αφάνεια του ενός των συζύγων. Θέματα εδώ μπορεί να δημιουργηθούν για το κατά πόσο κατέστη αμετάκλητη η απόφαση αφάνειας.

4. Συναινετικό Διαζύγιο: Να υπάρχει κοινή συμφωνία των συζύγων για λύση του γάμου με συναινετικό διαζύγιο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθ. 1441 Α. Κ. Το άρθρο 1441 του Αστικού Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 παρ. 2 ν. 4055/2012 έχει σήμερα ως εξής:

«Οι σύζυγοι μπορούν με έγγραφη συμφωνία να λύσουν το γάμο τους, εφόσον έχει διαρκέσει τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την κατάρτιση της. Η συμφωνία αυτή υπογράφεται από τα συμβαλλόμενα μέρη και από τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους ή μόνον από τους τελευταίους, εφόσον είναι εφοδιασμένοι με ειδικό πληρεξούσιο, το οποίο πρέπει να έχει δοθεί μέσα στον τελευταίο μήνα πριν από την υπογραφή του συμφωνητικού.

Αν υπάρχουν ανήλικα τέκνα, για να λυθεί ο γάμος πρέπει η ανωτέρω συμφωνία να συνοδεύεται με άλλη έγγραφη συμφωνία των συζύγων που να ρυθμίζει την επιμέλεια των τέκνων και την επικοινωνία με αυτά, η οποία ισχύει ώσπου να εκδοθεί η απόφαση για το θέμα αυτό σύμφωνα με το άρθρο 1513.

Η κατά τα ανωτέρω έγγραφη συμφωνία, καθώς και το έγγραφο συμφωνητικό που αφορά την επιμέλεια και την επικοινωνία των ανήλικων τέκνων ή τη διατροφή αυτών, εφόσον έχει συμφωνηθεί, υποβάλλονται μαζί με τα ειδικά πληρεξούσια, όταν απαιτείται, στο αρμόδιο μονομελές πρωτοδικείο, το οποίο με απόφαση του, που εκδίδεται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, επικυρώνει τις συμφωνίες και κηρύσσει τη λύση του γάμου, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις. Η απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου που αφορά την επιμέλεια, επικοινωνία και διατροφή των ανήλικων τέκνων αποτελεί εκτελεστό τίτλο.»

Τα συναινετικά διαζύγια, λόγω της πιό γρήγορης έκδοσης απόφασης διαζυγίου, το μικρότερο οικονομικό κόστος (αμοιβή δικηγόρου και δικαστικά έξοδα) την αποφυγή αντιδικιών, εντάσεων, αντεγκλήσεων και δημοσιοποίησης προσωπικών στοιχείων των συζύγων στις αίθουσες των δικαστηρίων προτιμάται σήμερα από όσους έχουν σκοπό να βγάλουν διαζύγιο σε σχέση με το εν αντιδικία διαζύγιο.

Η έγερση αγωγής διαζυγίου προϋποθέτει να υπάρχει ένας από τους πιο πάνω λόγους διαζυγίου και φυσικά γάμος. Ο γάμος μπορεί να είναι έγκυρος, άκυρος ή ακυρώσιμος, που δεν έχει ακόμη κηρυχθεί η ακυρότητά του με αμετάκλητη δικαστική απόφαση. Δεν μπορεί να υπάρχει διαζύγιο σε περίπτωση γάμου που λύθηκε με θάνατο του ενός των συζύγων, σε ανυπόστατο γάμο και στις ελεύθερες συμβιώσεις.

Είναι δυνατόν να συντρέχουν περισσότεροι του ενός λόγοι διαζυγίου. Ο ενάγων είναι υποχρεωμένος να αποδείξει το περιεχόμενο της αγωγής του για να γίνει αυτή δεκτή και να εκδοθεί απόφαση διαζυγίου. Ο εναγόμενος σύζυγος συνήθως αρνείται την αγωγή του διαζυγίου και προβάλλει ενστάσεις. Είναι δυνατόν να εγείρει αντίθετη αγωγή διαζυγίου, οπότε το δικαστήριο, συνεκδικάζοντας τις δύο αντίθετες αγωγές, αν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, εκδίδει απόφαση διαζυγίου.

Η λύση του γάμου εξαρτάται αποκλειστικά από τους συζύγους και συγκεκριμένα από το αν θέλουν να ασκήσουν αγωγή ή αίτηση διαζυγίου. Οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα (Α. Κ.) που αναφέρονται στο διαζύγιο είναι διατάξεις υποχρεωτικές (αναγκαστικού δικαίου ή δημόσιας τάξης). Δηλαδή οι σύζυγοι με συμφωνία μεταξύ τους δεν μπορούν να δημιουργήσουν άλλους λόγους διαζυγίου, να περιορίσουν το δικαίωμα διάζευξης, να συμφωνήσουν ότι ο γάμος δεν μπορεί να λυθεί. Επίσης δεν μπορούν να συμφωνήσουν για τα αποτελέσματα του διαζυγίου, όπως εκείνοι τα θέλουν. Αυτές οι συμφωνίες αν τυχόν γίνουν δεν θα έχουν καμιά νομική ισχύ. 

Σε όλες τις περιπτώσεις, όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενο άρθρο μου, χρειάζεται αμετάκλητη δικαστική απόφαση διαζυγίου για να επέλθει η λύση του γάμου.

Α. Κ. = Αστικός Κώδικας, Π. Κ. = Ποινικός Κώδικας

Γιώργος Γιαγκουδάκης, Δικηγόρος Καβάλας

Διαζύγια - Ποινικά - Ιντερνετ

* Δημοσιεύτηκε 23/9/13 στην "Πρωϊνή" Εφημερίδα της Καβάλας

Read More »