Η Κοινη Επιμελεια, Συνεπιμελεια στην Ελλαδα ειναι πραγματικο γεγονος - Ανεξαρτητη Κινηση Γονεων για Γονεικη Ισοτητα

Η Κοινη Επιμελεια, Συνεπιμελεια στην Ελλαδα ειναι πραγματικο γεγονος - Ανεξάρτητη Κίνηση Γονέων για Γονεική Ισότητα.

Ανακοίνωση της Ανεξάρτητης Κίνησης Γονέων για Γονεϊκή Ισότητα για το νομοσχέδιο που περιλαμβάνει την Κοινή Επιμέλεια - Συνεπιμέλεια των τέκνων στους διαζευγμένους γονείς.

Κοινή Επιμέλεια - Συνεπιμέλεια στην Ελλάδα

Η Ανεξάρτητη Κίνηση Γονέων για Γονεϊκή Ισότητα, χαιρετίζουμε και στηρίζουμε, τον πολιτικό κόσμο, τα στελέχη του ΥΔΔΑΔ και τους υπόλοιπους φορείς, για την έναρξη διαβούλευσης και την σύσταση Ειδικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής για την τροποποίηση διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου που καθιστούν Αναγκαία και Κατεπείγουσα τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου στην Ελλάδα και ειδικά στο θέμα της Κοινής Επιμέλειας των Παιδιών, που αν θέλουμε να είμαστε σωστοί, είναι προτιμότερο να το αποκαλούμε Κοινή Ανατροφή ή Κοινή Φροντίδα των Παιδιών.

Δυστυχώς στην Ελλάδα το φαινόμενο των συγκρουσιακών διαζυγίων είναι πολύ συχνό και τις περισσότερες φορές με οδυνηρές συνέπειες για τα παιδιά. Εξυπακούεται ότι τα δικαστήρια είναι η χειρότερη εξέλιξη που μπορεί να έχουν δυο γονείς που προτάσσουν πάνω από οτιδήποτε το συμφέρον των παιδιών τους, που στην δικαστική πρακτική εντός των δικαστικών αιθουσών αυτό μεταφράζεται με αλληλοκατηγορίες μεταξύ των γονέων. 

Ένα παιδί έχει δυο γονείς που λένε και δείχνουν ότι το Αγαπούν. Αλλά υπάρχει ένας/μια δικαστής που ΕΞ-ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ το Παιδί, μέσα από μια πρόχειρη δεκάλεπτη διαδικασία, να μένει με τον ένα για την υπόλοιπη ζωή του…Μπορεί κάποιος να εξηγήσει σε αυτό το Παιδί το ΓΙΑΤΙ ???

Μια τέτοια διαδικασία είναι η ανάθεση της προσωρινής επιμέλειας του τέκνου (όπου όπως γνωρίζουμε όλοι μας μόνο προσωρινή δεν είναι) σε έναν εκ των δύο γονιών (στο 97% στην Ελλάδα στις μητέρες, σύμφωνα με έρευνα του ΓΟΝ.ΙΣ), με το πρόσχημα του «κατεπείγων» σε ένα υποτίθεται δικαστήριο, το οποίο μέσα σε λίγα λεπτά και συνήθως χωρίς κανένα στοιχείο, απλά και μόνο επειδή ένας εκ των δύο γονιών επικαλείται οτιδήποτε (αναπόδεικτους, φανταστικοί ισχυρισμοί) εις βάρος του άλλου γονιού, οι δικαστές πιθανολογούν ότι οι λόγοι αυτοί έχουν υπόσταση!!! 

Στην συντριπτική τους πλειοψηφία την κάνουν δεκτή και αυτομάτως και ως δια μαγείας, βγαίνοντας από το γραφείο του/της δικαστή (η όλη διαδικασία κρατάει περίπου 10 λεπτά), ο ένας εκ των δύο γονιών ΠΑΥΕΙ να παίζει οποιοδήποτε ουσιαστικό ρόλο στην ΑΝΑΤΡΟΦΗ του παιδιού του, ενώ ουδεμία αξία έχει πλέον ο καθημερινός λόγος του για το παιδί του (ερευνήστε τις Καταγγελίες στον Συνήγορο του Παιδιού) και το παιδί επί της ουσίας χάνει έτσι απλά έναν καθημερινά ενεργό γονιό, ο οποίος περιορίζεται στο δικαίωμα της επικοινωνίας (και μόνο ο όρος αποτελεί ντροπή για το ελληνικό οικογενειακό δίκαιο, λες και πρόκειται για δύο φίλους από το στρατό και όχι για γονιό με παιδί ή για φυλακισμένους) καταπατώντας το αναφαίρετο Δικαίωμά του να έχει και τους δύο γονείς του απόλυτα ΙΣΟΤΙΜΑ και ΙΣΑΞΙΑ ενεργούς στη ζωή του.

Ταυτόχρονα όλα αυτά έχουν άμεσο αντίκτυπο και στους γονείς του γονέα που δεν έχει την επιμέλεια του παιδιού και αυτοί είναι οι παππούδες και οι γιαγιάδες που χάνουν κάθε επαφή με το εγγόνι τους. Γονείς που δεν έχουν την επιμέλεια του παιδιού και οι γονείς αυτών (ανιόντες του παιδιού), υποβιβάζονται σε ανθρώπους και πολίτες Β΄ και Γ΄ Κατηγορίας, χωρίς ΙΣΑ ΓΟΝΙΚΑ Δικαιώματα.

Σκεφθείτε το πιο απλό, λογικό και δίκαιο: «Aν χρειάζονται δύο άνθρωποι για να κάνουν ένα μωρό, τότε δύο άνθρωποι πρέπει να φροντίζουν για ένα μωρό».

Για ακόμη μια φορά χαιρετίζουμε και είμαστε αισιόδοξοι για τις νέες Αυτονόητες μεταρρυθμίσεις που προωθεί το ΥΔΔΑΔ, ευελπιστούμε με την συγκρότηση και του Οικογενειακού Δικαστηρίου να μπει ένα ΤΕΛΟΣ στις πρακτικές συνέπειες, των απαρχαιωμένων άνισων νόμων που ισχύουν, που προκαλούν δυσκολίες στους Γονείς σε οικονομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο και στο αδιέξοδο των δικαστικών νομικών μαχών που πρέπει να διανύσουν. Η Ελληνική Πολιτεία πρέπει να σκύψει στα προβλήματα τους.

Παρακαλούμε, 

μη παραμείνετε απαθείς, σε όλα αυτά που χτίζουν την κοινωνία του αύριο, τώρα είναι η ευκαιρία σας για να επηρεάσετε και να διαμορφώσετε τις αξίες της Ελληνικής κοινωνίας. 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΙΣΟΤΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ! 

Η Κοινή Επιμέλεια ήδη υφίσταται στην χώρα μας και αδιάψευστος μάρτυρας μας είναι τα δεκάδες Συμφωνητικά Κοινής Επιμέλειας που υπογράφονται μεταξύ των Γονέων στον Σύλλογο ΓΟΝ.ΙΣ. (http://www.gonis.org.gr). Το μόνο που εξέλιπε τόσα χρόνια ήταν η νομοθέτηση της Κοινής Επιμέλειας, τώρα όμως παγιώνεται και θεσμοθετείται πλέον ως λύση για τους διαζευγμένους γονείς.

Πηγη ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Read More »

Καταστροφικές οι Συνέπειες στα παιδιά που μεγαλώνουν σε σπίτια χωρίς πατέρα

Έχουν πλέον αποδειχθεί πέρα από κάθε αμφιβολία, οι επιβλαβείς συνέπειες για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε σπίτι χωρίς πατέρα.

* Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε σπίτια με απουσία του πατέρα έχουν:

  • 15,3 φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν διαταραχές συμπεριφοράς

  • 4,6 φορές περισσότερες πιθανότητες να αυτοκτονήσουν

  • 6,6 φορές περισσότερες πιθανότητες να γίνουν μητέρες στην εφηβεία

  • 24,3 φορές περισσότερες πιθανότητες να φύγουν από το σπίτι

  • 6,3 φορές περισσότερες πιθανότητες να κλειστούν σε που δημόσια ιδρύματα

  • 10,8 φορές περισσότερες πιθανότητες να διαπράξουν βιασμό

  • 6,6 φορές περισσότερες πιθανότητες να εγκαταλείψουν το σχολείο

  • 15,3 φορές περισσότερες πιθανότητες να καταλήξουν στη φυλακή, ενώ είναι έφηβοι

  • Το 73 % των εφήβων δολοφόνων προέρχονται από σπίτι μου μεγαλώνουν μόνο με τη μητέρα

** Οι κόρες που ζουν σε σπίτια μόνο με την μητέρα έχουν 92 % περισσότερες πιθανότητες να πάρουν διαζύγιο. 

Έτσι η κάθε μητέρα που εμποδίζει την κόρη της από το να δει τον μπαμπά της εγγυάται σχεδόν στην κόρη της, ότι θα χωρίσει και θα έχει προβλήματα στη ζωή της με τους άνδρες. 

Δεν μαθαίνουν να κατανοούν τους άνδρες, όταν δεν έχουν ένα πατέρα και μπορεί να γίνουν επιπόλαιες, ανεύθυνες και φοβικές με τους άνδρες ή σε άλλες εμπειρίες κι άλλα προβλήματα.

Το καθαρό αποτέλεσμα και συμπέρασμα είναι ότι: Βλάπτουν μια ολόκληρη γενιά παιδιών για το οικονομικό όφελος των δικηγόρων και των δικαστών.

* Τα περισσότερα στατιστικά στοιχεία από μια έκθεση του 1999 από το Department of Health and Human Services. 

** Δείτε το βιβλίο Father and Child Reunion για περισσότερες επιστημονικές μελέτες και την απόδειξη. Δεν υπάρχει ούτε μία μελέτη που δείχνει ότι η αποκλειστική επιμέλεια είναι καλή για τα παιδιά. Είναι σαφώς επιβλαβείς σχεδόν σε κάθε περίπτωση (ακόμα κι όταν ένας γονιός δεν είναι σωματικά κακοποιητικός).

Περισσότερα στατιστικά για την απουσία του πατέρα.

Τα παιδιά χρειάζονται και τους δύο γονείς.

Είναι γεγονός ! 

Ορίστε το γιατί:

     · 63 % των αυτοκτονιών των νέων είναι από σπίτια χωρίς πατέρα. (Πηγή: US D.H.H.S., Bureau of the Census).

     · 90 % του συνόλου των αστέγων και των εξαφανισμένων, είναι παιδιά από σπίτια χωρίς πατέρα.

   · 85 % του συνόλου των παιδιών που εμφανίζουν διαταραχές συμπεριφοράς προέρχονται από σπίτια χωρίς πατέρα. (Πηγή: Center for Disease Control) .

   · Το 80 % των βιαστών υποκινούνται από τον εκτοπισμό του θυμού τους ότι προέρχονται από σπίτια χωρίς πατέρα. (Πηγή: Criminal Justice and Behavior, Vol . 14, σελ. 403 - 26) .

   · 71 % του συνόλου που εγκαταλείπουν το γυμνάσιο σχολείο προέρχονται από σπίτια χωρίς πατέρα σπίτια. (Πηγή: National Principals Assoc. Report on the State of High Schools).

  · 85 % του συνόλου των νέων που είναι στις φυλακές, μεγάλωσαν σε ένα σπίτι χωρίς πατέρα. (Πηγή: Fulton County Georgia jail populations, Texas Dept. Of Corrections, 1992).

Αυτά τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι τα παιδιά που προέρχονται από σπίτια χωρίς πατέρα έχουν:

     · 5 φορές περισσότερες πιθανότητες να αυτοκτονήσουν

     · 32 φορές περισσότερες πιθανότητες να το σκάσουν

     · 20 φορές πιο πιθανό να έχουν διαταραχές στην συμπεριφορά

     · 14 φορές περισσότερες πιθανότητες να διαπράξουν βιασμό

     · 9 φορές περισσότερες πιθανότητες να παρατήσουν το γυμνάσιο

     · 20 φορές περισσότερες πιθανότητες να καταλήξουν στη φυλακή

Συνολικά, οι έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά των γονέων που έχουν Κοινή Επιμέλεια προσαρμόζονται καλύτερα από ότι τα παιδιά που ο ένας γονέας έχει την Αποκλειστική Επιμέλεια, για κάθε ένα από τα ακόλουθα μέτρα: σε γενική αναπροσαρμογή, ​στις ​Οικογενειακές σχέσεις, στην Αυτοεκτίμηση, στην Συναισθηματική προσαρμογή, στην προσαρμογή των συμπεριφορών, και στην προσαρμογή του διαζυγίου.

Ένα άλλο πλεονέκτημα της Κοινής Επιμέλειας είναι ότι βελτιώνει την οικονομική υποστήριξη του παιδιού. 

Οι ερευνητές έχουν βρει μια θετική συσχέτιση μεταξύ της συχνότητας των επαφών ενός γονέα με ένα παιδί και την καταβολή της διατροφής του παιδιού. Δηλαδή, όσο πιο συχνός, τακτικός και ευέλικτος είναι ο χρόνος που ένας γονέας έχει τη δυνατότητα να περάσει με το παιδί του, τόσο πιο πιθανό είναι να ανταποκριθεί στην υποχρέωσή της καταβολής της διατροφής του παιδιού στο ακέραιο και στην ώρα της. 

Από την άποψη της εθελοντικής συμμόρφωσης, οι πατέρες που έχουν μικρή ή καθόλου επικοινωνία με τα παιδιά τους μετά από ένα διαζύγιο, πληρώνουν μόνο περίπου το 34% της διατροφής του παιδιού τους, ενώ οι πατέρες με τακτική επικοινωνία πληρώνουν το 85% ή περισσότερο από ότι έχει οριστεί.

Πηγή: Bausermen Study on Joint Custody, 

New Hampshire Report On Child Support and Custody

Παιδιά και Single μητέρες

Τι γνωρίζουμε για τις μονογονεϊκές οικογένειες αποτελούμενες από μητέρες.

Είτε πρόκειται για αποτέλεσμα βίας είτε όχι, τα παιδιά που ζούνε με Single μητέρες, δεν τα πάνε καλά στην κοινωνία. Συνηθιζόταν αυτά τα παιδιά να είναι η "εξαίρεση". Τώρα έχουν γίνει ο "κανόνας" και σταδιακά χειροτερεύει. 

Κι αυτό δεν είναι παιδική κακοποίηση;

1. Τα παιδιά από οικογένειες με μια single - μητέρα είναι 2,21 φορές (221 %) πιο πιθανό να έχουν ένα ή περισσότερα, συνολικά προβλήματα από ότι εκείνα που προέρχονται από οικογένειες με δύο γονείς, δύο φορές πιο πιθανό να έχουν μια συναισθηματική διαταραχή κ.λ.π.

2. Σταθμισμένες προβλέψεις αντικατοπτρίζουν τον εθνικό πληθυσμό των παιδιών.

3. Δεδομένα για τα στοιχεία τόσο σχολιασμένα ισχύουν για ηλικίες από 6 - 11 ετών μόνο. Όλα τα άλλα στοιχεία του πίνακα ισχύουν για παιδιά ηλικίας 4 - 11 ετών.

Δείτε τον Πίνακα

Children and Single Moms WHAT WE KNOW ABOUT CHILDREN FROM SINGLE-MOTHER FAMILIES Whether it is caused by violence or not, children living with single moms don't do well in our society. It used to be the exception.  Now it is becoming the rule and progressively worse.  Is that not child abuse too?   Single-Mother Family Two Parent Family Relative Odds1 Problem % (n)2 % (n)2 Hyperactivity 15.6 (69,480) 9.6 (221,573) 1.74 Conduct disorder 17.2 (73,659) 8.1 (180,786) 2.36 Emotional disorder 15.0 (67,205) 7.5 (173,714) 2.18 One or more behaviour problems 31.7 (137,460) 18.7 (418,894) 2.02 Repeated a grade 3 11.2 (36,288) 4.7 (78,026) 2.56 Current school problems 3 5.8 (18,862) 2.7 (46,120) 2.22 Social impairment 6.1 (25,105) 2.5 (51,344) 2.53 One or more total problems 3 40.6 (128,895) 23.6 (381,715) 2.21 Children from single-mother families are 2.21 times (221%) as likely to have one or more total problems than those from two-parent families, twice as likely to have an emotional disorder, etc. (The probability of this being due to chance is smaller than 1 in 1,000) Weighted projections to reflect national population of children. Data for items so annotated apply for 6- to 11-year-olds only. All other data in the table apply to 4- to 11-year olds. [Source: GROWING UP IN CANADA, National Longitudinal Survey of Children and Youth (Human Resources Development Canada, Statistics Canada, Catalogue no. 89-550-MPE, no.1, November 1996, p. 91) Available from StatCan. It is only available in hard copy. $25 +GST)]

Ακόμη ένα τρανταχτό παράδειγμα:

Το 85% των ψηφοφόρων στην πολιτεία της Μασαχουσέτης ψήφισαν ΝΑΙ στην ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

1. Το 2003, 20.952 Αιτήσεις Διαζυγίων κατατέθηκαν στα Δικαστήρια της Μασαχουσέτης.

2. Στη Μασαχουσέτη πάνω από 40.000 Δικαστικές Απαγορευτικές Διαταγές (κατά του πατέρα) εκδίδονται κάθε χρόνο! 33 φορές περισσότερο από ότι στην πολιτεία της Βιρτζίνια που έχει παρόμοιο πληθυσμό!

3. Αυτό έχει γίνει μια βιομηχανία τεράστιου κέρδους για τους δικηγόρους και πολλούς άλλους. 

Όλα αυτά καθοδηγούνται από την απληστία και την επιθυμία για εξουσία των ομάδων ειδικών συμφερόντων, όπως είναι, οι δικηγόροι και οι ριζοσπαστικές φεμινίστριες που ωθούν σε μονόδρομο τους ισχύοντες νόμους.

Ισχυρισμοί για οικογενειακή βία είναι το στρατηγικό "όπλο" που επιλέγουν σε υποθέσεις διαζυγίου. Οι δικηγόροι και οι σύμβουλοι στα καταφύγια των γυναικών, το αποκαλούν «Η ασημένια σφαίρα». 

Οι Ψευδείς Ισχυρισμοί Κακοποίησης λειτουργούν αποτελεσματικά στην απομάκρυνση των ανδρών από τις οικογένειές τους χωρίς τη δέουσα διαδικασία. Ο αντίκτυπος, της κατάργησης των πατέρων, στα παιδιά μας είναι τρομακτικός.

4. Η Μασαχουσέτη έχει τη μεγαλύτερη σε καθορισμό ποσού διατροφής των παιδιών σε ολόκληρες τις ΗΠΑ, στο περίπου 40% μετά από φόρους. Συχνά είναι πολλαπλάσιο από το πραγματικό κόστος διαβίωσης του παιδιού. Η υψηλή διατροφή του παιδιού προκαλεί ομοσπονδιακές μίζες και γεμίζει τα ταμεία των δικαστηρίων.

5. Οι περισσότεροι πατέρες αγαπούν και φροντίζουν για τα παιδιά τους και η συντριπτική πλειοψηφία πληρώνει την διατροφή του παιδιού, όπως τους έχουν διατάξει, αν και συχνά είναι τα ποσά είναι επαχθείς και αναγκάζονται να ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Read More »

Η Πρώτη Απόφαση Κοινής Επιμέλειας και Εναλλασσόμενης Κατοικίας στην Ελλάδα

Η πρώτη απόφαση για συνεπιμέλεια στην Ελλάδα
Μπορεί να διατάξει και το Δικαστήριο την κοινή επιμέλεια

Με μεγάλη ικανοποίηση είδαμε την πρώτη δικαστική απόφαση για συνεπιμέλεια στην Ελλάδα. Δικαστής του Πρωτοδικείου Τρικάλων εξέδωσε προσωρινή διαταγή για υπόθεση επιμέλειας μεταξύ συζύγων σύμφωνα με την οποία «η επιμέλεια παραμένει κοινή». 

Τα παιδιά θα μείνουν αρχικά για ορισμένες μέρες με τον ένα γονέα, οπότε ο άλλος γονέας θα τα βλέπει για δύο ώρες την ημέρα και θα έχει ελεύθερη τηλεφωνική επικοινωνία και στην συνέχεια θα τα παραδώσει στον άλλον γονέα οπότε αντίστροφα θα ισχύει η ίδια επικοινωνία. Το μεγάλο πλεονέκτημα των παιδιών ήταν στην υπόθεση αυτή ότι οι δύο εν διαστάσει σύζυγοι είχαν διαμερίσματα σε πολύ κοντινή απόσταση.

Η συνέχεια της απόφασης ήταν απογοητευτική. 

Η πρωτοδίκης είχε ήδη μετατεθεί σε γειτονικό Πρωτοδικείο. Η πρόεδρος Πρωτοδικών που δίκασε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, πριν ακόμα εκφωνήσει την υπόθεση, είπε «αυτές οι τρελαμάρες δεν θα συνεχιστούν». Όπως συνήθως γίνεται, έδωσε την επιμέλεια στην μητέρα ...

Σημαντική καινοτομία από το Πρωτοδικείο Τρικάλων. Με προσωρινή διάταξη του Δικαστή σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων χωρίς να έχουν συμφωνήσει οι γονείς διατάχθηκε κοινή επιμέλεια των παιδιών και μάλιστα εναλλασσόμενη κατοικία.

Αντί σχολιασμού παραθέτουμε το κείμενο της διάταξης :

Η επιμέλεια των ανηλίκων παραμένει κοινή και από τους δύο γονείς. Ο τόπος διαμονής των ανηλίκων καθοριζετα προσωρινά ως εξής : Τα ανήλικα θα διαμένουν με τον καθού πατέρα τους στην οικία που διαμένει σήμερα ο τελευταίος το χρονικό διάστημα από ..... έως 19:00 της .... 

Κατά το διάστημα αυτό ο καθού εν θα παρεμποδίζει την αιτούσα να επικοινωνεί τηλεφωνικά με τα ανήλικα, τουλάχιστον μία φορά την ημέρα και να τα συναντά τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα σε τόπο επιλογής της εφόσον το επιθυμεί. Στις 19:00 μ.μ. ο καθού θα μεταφέρει τα ανήλικα στην οικία όπου διαμένει η αιτούσα μητέρα τους, όπου τα ανήλικα θα διαμείνουν στην οικία αυτή μέχρι τη συζήτηση της αίτησης. 

Κατά το διάστημα αυτό που τα ανήλικα θα διαμένουν στην οικία της μητέρας, η μητέρα δεν θα παρεμποδίζει τον καθού να επικοινωνεί τηλεφωνικά με τα ανήλικα, τουλάχιστον μιά φορά την ημέρα και να τα συναντά τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα σε τόπο επιλογής του, εφ’όσον το επιθυμεί. Οι ώρες που οι διάδικοι θα συναντούν τα ανήλικα θα είναι συνεχόμενες αι θα καθορίζοντα από τους γονείς με αποκλειστικό γνώμονα τις υπόλοιπες υποχρεώσεις των ανηλίκων.

πηγή: gonis.org.gr

Σχόλιο δικό μας: Το σκεπτικό και τα λεγόμενα μιας δικαστίνας αδιάφορης (αυτές οι τρελαμάρες δεν θα συνεχιστούν) αλλάξανε την ζωή σε αυτό το αθώο παιδί που θα μπορούσε σήμερα να απολαμβάνει την αγάπη και την στοργή και των δυο γονέων του.

Read More »

ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ. Μεταρρύθμιση του νόμου, στην επιμέλεια των παιδιών.

Οι νόμοι για την επιμέλεια των παιδιών και την διατροφή, έχουν γίνει πιο επαχθείς κατά τα τελευταία 30 χρόνια λόγω του ότι λιγότεροι γονείς πλέον διαμένουν μαζί και οι γυναίκες έχουν γίνει εξίσου ικανές με τους άνδρες στο να κερδίζουν τα προς το ζην. 

Οι νόμοι αντί να αντικατοπτρίζουν αυτές τις αλλαγές, έχουν μείνει πίσω, συνεχίζουν να ευνοούν τις μητέρες έναντι των πατέρων. Οι νόμοι γενικά, επιβραβεύουν με την κύρια επιμέλεια, τον γονέα που αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στο σπίτι με τα παιδιά και λιγότερο χρόνο εργασίας, ακόμη και αν η διαφορά ήταν πολύ μικρή. 

Στη συνέχεια, ο άλλος γονέας διατάζεται να καταβάλει ένα συντριπτικό ποσό για την διατροφή του παιδιού, μερικές φορές εξαιρετικά εξωπραγματικό ποσό. Σε ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό των περιπτώσεων, δίνεται η επιμέλεια του παιδιού στον πατέρα, η κατάσταση αντιστρέφεται μερικώς αλλά οι νόμοι δεν τιμωρούν τη μητέρα.

Οι πατέρες έχουν αντιδράσει κατά τη διάρκεια των ετών με διαφορετικούς τρόπους.

Ενδεικτικά, στο εξωτερικό, η γνωστή ακτιβιστική οργάνωση για τα δικαιώματα των πατέρων Fathers4Justice στη Βρετανία, ντύνονται σαν σούπερ ήρωες και σκαρφαλώνουν σε δημόσια κτίρια και μόλις πρόσφατα προχώρησαν στην μερική καταστροφή πινάκων έργων τέχνης και σε καταλήψεις γεφυρών σε αυτοκινητοδρόμους, για να επιστήσουν την προσοχή στην αδικία. 

Ο ίδιος ο ιδρυτής των Fathers4Justice, Matt O'Connor, το 2011 είχε ξεκινήσει απεργία πείνας για την ΙΣΗ ανατροφή των παιδιών, έξω από το σπίτι του Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον.

Μερικοί πατέρες διαπράττουν και τραγικές αυτοκτονίες. Το 2011 επίσης, ένας αγανακτισμένος πατέρας αυτοπυρπολήθηκε στα σκαλιά του δικαστικού μεγάρου στο New Hampshire, μετά την αποστολή μιας 15 - σελίδων  "Τελευταίας Δήλωσης" σε τοπική εφημερίδα, όπου αναφερόταν λεπτομερώς στην απογοήτευση του με την επιμέλεια του παιδιού και το νομικό σύστημα.

Στην Γαλλία φέτος το ίδιο, με τον αγανακτισμένο πατέρα που σκαρφάλωσε σε γερανό στο λιμάνι της Νάντης απλώνοντας πανό διαμαρτυρίας, κι έπειτα ακολούθησαν κι άλλοι πατέρες σε άλλες Γαλλικές πόλεις, που επίσης σκαρφάλωσαν σε γνωστά μνημεία. 

Σε απεργία πείνας, αυτό τον χρόνο επίσης, προχώρησε και ο Γάλλος πατέρας Thierry Lucas, μπροστά στα Βασιλικά Ανάκτορα στην Στοκχόλμη στην Σουηδία.  

Το πιο γνωστό προφίλ θύματος του συστήματος για την επιμέλεια των παιδιών, ήταν ο ηθοποιός Alec Baldwin, που βοήθησε να φέρει στο φως και στην δημοσιότητα, την αδικία, γράφοντας ένα βιβλίο για την εμπειρία του.

Αν και σχεδόν απειροελάχιστες αλλαγές έχουν γίνει στους νόμους κατά τα τελευταία λίγα χρόνια, λόγω των αναφορών και των προσπαθειών των οργανώσεων για τα δικαιώματα των πατέρων, δεν έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος. 

Στην Αμερική, σύμφωνα με την Υπηρεσία Απογραφής των ΗΠΑ, το 84 % των γονέων που έχει την επιμέλεια των παιδιών, είναι μητέρες, ένας αριθμός που δεν έχει αλλάξει από το 1983 !!! 

Αυτό είναι ατυχές, διότι Καναδοί οικονομολόγοι, όπως ο Paul Miller, ανέλυσε τα στοιχεία για τις οικογένειες και διαπίστωσε ότι "..το φύλλο του γονέα δεν είναι ένα ... καν είδος πρόβλεψης σε οποιοδήποτε από τα αποτελέσματα των παιδιών που εξετάστηκαν, δηλαδή, της συμπεριφοράς, της εκπαίδευσης ή της υγείας". 

Τα παιδιά συχνά καταλήγουν με το  "Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης ή Αποξένωσης (PAS)"  αναπτύσσοντας μια απέχθεια για τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια, από τον γονέα που έχει την επιμέλεια του παιδιού. Μακροπρόθεσμες μελέτες των παιδιών στις ΗΠΑ και τη Νέα Ζηλανδία βρήκαν ότι υπάρχει μια άμεση συσχέτιση μεταξύ της απουσίας του πατέρα και της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης των εφήβων.

Η τελευταία προσπάθεια των πατέρων για να αλλάξει το σύστημα, ζητά κοινή ανατροφή των παιδιών, ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ.

Αν και νομικοί κύκλοι, που υπερασπίζονται την Κοινή Επιμέλεια, διαφέρουν σχετικά στις απόψεις τους, με το πώς η κοινή ανατροφή των παιδιών θα πρέπει να εφαρμοστεί, αλλά ο γενικός κανόνας είναι να καταστεί η διάταξη για κοινή επιμέλεια σε 50 / 50 κοινής φυσικής και νομικής επιμέλειας, όταν οι γονείς χωρίσουν, πλην ορισμένων έκδηλων περιστάσεων.

Αυτό θα αντικαταστήσει το σημερινό σύστημα, το οποίο αφήνει την επιλογή στο καπρίτσιο ενός δικαστή για να αποφασίσει τι αποτελεί "το καλύτερο συμφέρον του παιδιού". 

Τα νομοσχέδια που εισάγονται στα πολιτειακά νομοθετικά σώματα σε πολλά κράτη, περιέχουν τώρα την έκδοση της κοινής επιμέλειας. Σε αυτά τα κράτη, οι μελέτες διαπιστώνουν ότι τα ποσοστά διαζυγίων είναι χαμηλότερα και τα παιδιά προσαρμόζονται καλύτερα.

Για να επιτευχθούν νόμοι για την κοινή ανατροφή των παιδιών, Κοινή Επιμέλεια, πρέπει να υπάρχουν αυστηρότερες και ξεκάθαρες απαιτήσεις για την έκδοση σχετικών διατάξεων και τη μεταρρύθμιση των νόμων για την διατροφή παιδιών.

Το 50/50 της κοινής επιμέλειας, δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει την διατροφή του παιδιού, εκτός αν υπάρχουν έκδηλες περιπτώσεις.Η Διατροφή των παιδιών δημιουργεί ένα κίνητρο για να συνεχίζονται οι δικαστικές διαμάχες. 

Πολλοί πατέρες διατάζονται από τους δικαστές να καταβάλλουν υπέρογκα και εξωπραγματικά ποσά, και πολλές μητέρες την θέλουν λαίμαργα ως πηγή εισοδήματος, για να την χρησιμοποιήσουν σε ότι θέλουν, δεδομένου ότι υπάρχει ελάχιστος έλεγχος από την πολιτεία και την δικαιοσύνη, του τρόπου με τον οποίο δαπανώνται.

Εξαλείψτε τη διατροφή του παιδιού σε όλα, εκτός από τις πιο διαβόητες περιπτώσεις, και οι περισσότερες από τις οικογενειακές μάχες στα δικαστήρια μας, θα σταματήσουν.

Ο "εξαντλημένος μπαμπάς" που απειλείται από συλλήψεις και κατασχέσεις, από την επιβολή του νόμου για την διατροφή του παιδιού, αυτό θα πρέπει να σταματήσει. 

Όλοι τους, είναι πατέρες που δεν είχαν την τύχη να τους ανατεθεί η επιμέλεια, με την σημερινή οικονομική κρίση οι περισσότεροι είναι άνεργοι, το εισόδημα τους έχει υποστεί περικοπές και κάποιοι εργάζονται σε δυο δουλειές, μόνο για να προσπαθήσουν και να συμβαδίσουν με τα έξοδα και την διατροφή του παιδιού. 

Πολλά κράτη μελετούν την αφαίρεση του νόμου για την Διατροφή των παιδιών καθώς και στην ανανέωση της σημασίας του Γάμου. 

Προτείνουν την κατάργηση του νόμου για το διαζύγιο και απαιτούν από τα ζευγάρια, όπου μόνο ο ένας σύζυγος θέλει διαζύγιο, να συμπληρώσουν οι ίδιοι τα χαρτιά του διαζυγίου. Αυτό θα απομυθοποιούσε το διαζύγιο, δεδομένου ότι οι σύζυγοι δεν θα τρέχουν στο δικαστήριο για να τελειώσει ο γάμος, αλλά θα αναγκαστούν να συνεργαστούν μεταξύ τους και για να καταλήξουν σε μια κατάσταση επιμέλειας των παιδιών όπου και οι δύο συμφωνούν. 

Επί του παρόντος, ο γάμος είναι ένα είδος σύμβασης, όπου ένα μέρος μπορεί να καταγγείλει μονομερώς την σύμβαση. 

Οι μικρές αλλαγές που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια είναι ενθαρρυντικές αλλά όχι ικανοποιητικές. Καθώς οι οικογένειες συνεχίζουν να εκσυγχρονίζονται και περισσότερες γυναίκες υποφέρουν επίσης τις επιπτώσεις των ξεπερασμένων νόμων για την επιμέλεια των παιδιών, οι νόμοι τελικά θα αναγκαστούν να μεταρρυθμιστούν. 

Μπορεί απλά να μην προλάβουμε να το ζήσουμε.

Αυτό είναι ένα νέο είδος πάλης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και μια μέρα ίσως τα δισέγγονα μας θα κοιτάξουν πίσω και θα θυμηθούν τους προγόνους τους, που πολέμησαν τόσο σκληρά για το δικαίωμά τους να έχει νόημα ο χρόνος και με τους δύο γονείς.

Billy Trully

Read More »

Τα Δικαιώματα του Πατέρα Παραβιάζονται !!! Μη φοβάστε να ζητήσετε από το Δικαστήριο Κοινή Επιμέλεια και Εναλλασσόμενη Κατοικία

ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΓΟΝΕΙΣ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Χειρονομία αγάπης, απελπισίας και θυμού;
Την Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου, ένας πατέρας θύμα της Δικαιοσύνης διαμαρτυρήθηκε για το παιδί του στην κορυφή ενός γερανού στο λιμάνι της Νάντης στην Γαλλία.

Από τον MAHOR CHICHE, Δικηγόρο και Αντιπρόεδρο της Διεθνούς Ένωσης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (AIDDF)

Την Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου, ένας πατέρας θύμα της Δικαιοσύνης διαμαρτυρήθηκε για το παιδί του στην κορυφή ενός γερανού στο λιμάνι της Νάντης στην Γαλλία.

Χειρονομία αγάπης, απελπισίας και θυμού;

Αυτή η ιστορία αποκαλύπτει την δυσφορία που μπορεί να αισθάνονται πολλοί πατέρες που αντιμετωπίζουν δικαστικές αποφάσεις, παρέχοντάς τους με φειδώ τα δικαιώματα επικοινωνίας και διαμονής - κατοικίας.

Σε πολλές χώρες, η εναλλασσόμενη διαμονή - κατοικία γνωρίζει κάποια επιτυχία, όπως τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, τη Σουηδία ή τη Δανία.

Στη Γαλλία, η αρχή της ισότητας μεταξύ των γονέων είναι νομικά κατοχυρωμένη και ενισχύεται από το νόμο της 4ης Μαρτίου 2002, σχετικά με τη γονική μέριμνα. Στην πράξη, γίνονται συχνά διακρίσεις κατά των πατέρων. Τα στατιστικά στοιχεία που έρχονται στο φως του INSEE 2005 : Μετά το διαζύγιο, το 18% των παιδιών δεν έχουν δει ΠΟΤΕ τον πατέρα τους και μόνο το 42% των παιδιών τον έχουν δει τουλάχιστον μία φορά το μήνα.

Η απουσία του πατέρα οδηγεί σε έλλειψη πατρικών σημείων αναφοράς που είναι η πηγή δυσκολιών για την ανάπτυξη του παιδιού. Σύμφωνα με το INED, μόνο το 15% των μονογονεϊκών οικογενειών αποτελούνται από τον πατέρα. Συνολικά, 1,3 εκατομμύρια πατέρες στερούνται του παιδιού τους.

Είναι σαφές ότι ο θετικός νόμος δεν ήταν σε θέση να προσαρμοστεί στις μεταβαλλόμενες οικογενειακές μονάδες. Ενώ, θεωρητικά, και οι δύο γονείς είναι ίσες (άρθρο 371-4 του Αστικού Κώδικα ορίζει ότι «το παιδί έχει το δικαίωμα να διατηρεί προσωπικές σχέσεις με τους προγόνους του»), συχνά ο πατέρας δεν παίρνει σπίτι του εναλλασσόμενα το παιδί και βλέπει να καταρρέει με την πάροδο του χρόνου η γονική του σχέση. Τρεις παράγοντες εξηγούν τις ήττες των μπαμπάδων που αντιμετωπίζουν στα οικογενειακά δικαστήρια.

Κατ' αρχάς, πολύ λίγοι πατέρες τολμούν να ζητήσουν εναλλασσόμενη κατοικία, γιατί οι δικηγόροι τους, τους αποθαρρύνουν από την είσοδο σε μια μακρά νομική μάχη και τους ενημερώνουν για τις σχετικά χαμηλές πιθανότητες επιτυχίας τους.

Δεύτερον, πολλά διαζύγια συμβαίνουν, σε μια εποχή που το παιδί είναι πολύ μικρό. Σε λιγότερο από τρία χρόνια, η συγκεκριμένη δυνατότητα της εναλλασσόμενης κατοικίας είναι πρακτικά αδύνατη. Ο γονέας που έχει την επιμέλεια μπορεί μερικές φορές να ασκήσει κάποια γονική αποξένωση στο παιδί, καταστρέφοντας την εικόνα του άλλου γονέα, υπάρχει κίνδυνος από μια βαθιά ψυχολογική διαταραχή στα παιδιά.

Όταν το παιδί θα έχει μεγαλώσει, ο πατέρας θα είναι δύσκολο να δικαιολογήσει την αίτηση της εναλλασσόμενης κατοικίας στους δικαστές. Αυτά συχνά βασίζονται στην προηγούμενη κατάσταση και ο χρόνος που δαπανάται από κάθε γονέα με το παιδί. Έτσι, η προηγούμενη κατάσταση θα τείνει η ίδια να διαιωνιστεί, σε βάρος της πιθανής οργάνωσης ενός νέου τρόπου διαμονής - κατοικίας.

Τρίτον, για πολλούς δικαστές, το βάρος των εθιμικών προκαταλήψεων και ο ρόλος του κάθε φύλου στην ανατροφή: ο πατέρας διατηρεί την χρηματοοικονομική εκπαίδευση της μητέρας κάθε μέρα.

Σε αυτά πρέπει να προστεθούν και οι στόχοι της ανάπτυξης των στρατηγικών αποφυγής από τον κάτοχο της επιμέλειας, καθιστώντας αδύνατη την παράδοση της εναλλασσόμενης κατοικίας ή την ακύρωση της απόφασης που την χορηγεί: με δυσφημιστικές κατηγορίες βίας.

Πολυάριθμες Διεθνείς πράξεις προστασίας του δικαιώματος του παιδιού να διατηρεί την σχέση του και με τους δύο γονείς.

Το άρθρο 18-1 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ - Ψήφισμα 44/25 της 20/11/1989) αναφέρει:

"Τα Συμβαλλόμενα Κράτη καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την εξασφάλιση της αναγνώρισης της αρχής ότι και οι δύο γονείς έχουν κοινές ευθύνες για την ανατροφή του παιδιού και την ανάπτυξή του".

Οι διαχωρισμοί του τρέχον δεκαπενθήμερου ("ένα Σαββατοκύριακο ή δύο"), το οποίο είναι στάνταρ επίσκεψη-επικοινωνία και διαμονή, είναι πιθανό να προκαλέσει επαναλαμβανόμενα τραύματα στο παιδί και δεν εξασφαλίζουν επαρκώς τη διατήρηση του συνδέσμου της συναισθηματικής επαφής και με τους δύο γονείς.

Έτσι, η νομική πραγματικότητα είναι πολύ μακριά από το πνεύμα του νόμου για την ίδρυση της αρχής της εναλλασσόμενης κατοικίας. Είναι καιρός να δώσουμε τις μητέρες και τους πατέρες ίσα δικαιώματα με βάση το συμφέρον του παιδιού.

Δύο πατέρες, αρνούνται τις δικαστικές αποφάσεις σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών τους και μαρτυρούν:

"Για να αναγνωριστεί ως θύμα, είναι πολύ πιο περίπλοκο για έναν μπαμπά"

πηγή: http://www.liberation.fr/societe

Read More »

Τι σημαίνει Κοινή Επιμέλεια ή Συνεπιμέλεια

ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΓΟΝΕΙΣ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Ο όρος ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κατάσταση όπου, μετά το διαζύγιο ή το χωρισμό, οι γονείς του παιδιού επιδιώκουν να διατηρήσουν ΙΣΗ ή ΙΣΟΔΥΝΑΜΗ ευθύνη για την ανατροφή του παιδιού.

Η αρχή του όρου Κοινή Επιμέλεια - Συνεπιμέλεια (Ιταλικά: Principio di bigenitorialità) δηλώνει ότι ένα παιδί έχει πάντα και σε κάθε περίπτωση το δικαίωμα να διατηρεί μια σταθερή σχέση με τους δύο γονείς του, έστω και αν αυτοί είναι σε διάσταση ή διαζευγμένοι, εκτός αν υπάρχει αναγνωρισμένη ανάγκη για τον διαχωρισμό του / της από τον ένα ή και τους δύο γονείς.

Ένα τέτοιο δικαίωμα βασίζεται στην ιδέα ότι το να είναι κάποιος γονέας, είναι μια δέσμευση ότι ένας ενήλικος/η σέβεται τα παιδιά του / της, έτσι ώστε αυτό να μην μπορεί και δεν πρέπει να επηρεάζεται από κάθε είδους χωρισμό μεταξύ των γονέων .

Σύμφωνα με το άρθρο 30 του Ιταλικού Συντάγματος, να είναι κάποιος γονέας είναι δικαίωμα και καθήκον. Ως δικαίωμα, δεν μπορεί να περιορίζεται από τη συμφωνία ενός τρίτου, ακόμη και αν ο τρίτος θα είναι ο άλλος γονέας. Ως καθήκον, δεν είναι δυνατόν ο γονέας να παραιτηθεί, καθώς δεν είναι δυνατόν να παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα.

Η αρχή της Κοινής Επιμέλειας - Συνεπιμέλειας αντιτίθεται στη συνήθεια να χορηγείται η επιμέλεια του τέκνου αποκλειστικά σε έναν μόνο γονέα, και προωθεί την κοινή ανατροφή των παιδιών, ως προστασία του δικαιώματος των παιδιών να συνεχίσουν να λαμβάνουν την φροντίδα και την αγάπη κι από τους δύο γονείς.

Η αρχή αυτή ιδρύθηκε στην Ιταλία στις αρχές του 21ου αιώνα από τους συλλόγους των χωρισμένων γονέων, που για χρόνια αγωνίζονται εναντίον μιας κοινωνικής νοοτροπίας και ενός νομοθετικού και νομικού συστήματος που κάνει διακρίσεις μεταξύ των δύο φύλων και "τρέφει" τις συγκρούσεις μεταξύ των πρώην συζύγων, ειδικά όταν υπάρχουν και παιδιά. Οι σύλλογοι αυτοί στην πραγματικότητα αγωνίζονται να λύσουν πολλά προβλήματα που σχετίζονται με χωρισμούς και διαζύγια, από διεθνείς απαγωγές παιδιών από τους γονείς τους, από το σύνδρομο γονικής αποξένωσης, και για τα ίσα δικαιώματα μεταξύ των δύο φύλων στον τομέα των δικαστικών διαμαχών και των διαζυγίων.

Ο όρος Κοινή Επιμέλεια - Συνεπιμέλεια δεν είναι ένας νεολογισμός, δεδομένου ότι υπάρχει ήδη και χρησιμοποιείται σε πολλούς επιστημονικούς όρους, όπως στην Ψυχολογία, Ανθρωπολογία και Βιολογία. Ωστόσο, η αρχική της έννοια, σχετιζόταν, ως επί το πλείστον, με τις ενωμένες οικογένειες. Ωστόσο, η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, 20 Νοεμβρίου 1989, αναφέρεται στο δικαίωμα ότι, ένα παιδί πρέπει να συνεχίσει να διατηρεί μια ισχυρή σχέση με τους δύο γονείς του, ακόμη και αν αυτοί χωρίζουν, έχει αρχίσει να αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο. Έτσι, η έννοια της Κοινής Επιμέλειας επεκτάθηκε και στις εν διαστάσει ή διαζευγμένες οικογένειες.

Read More »

Η ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΒΕΛΤΙΩΝΕΙ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΧΩΡΙΣΜΕΝΩΝ ΖΕΥΓΑΡΙΩΝ

ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΓΟΝΕΙΣ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Νέα έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Μισούρι προσφέρει ελπίδα για τους διαζευγμένους γονείς και προτείνει ότι οι εχθρικές σχέσεις μπορούν να βελτιωθούν όταν οι πρώην σύζυγοι παραμερίσουν τις διαφορές τους και επικεντρωθούν στις ανάγκες των παιδιών τους.

"Οι περισσότεροι άνθρωποι λανθασμένα πιστεύουν ότι, όταν δυο άνθρωποι παίρνουν διαζύγιο, θα πρέπει να συνεχίσουν να τσακώνονται και να είναι εχθροί", δήλωσε η Marilyn Coleman, καθηγήτρια του Τμήματος "Ανθρώπινης Ανάπτυξης και Οικογενειακών Μελετών" στο MU (University of Missouri). 

"Βρήκαμε στη μελέτη μας ότι αυτή δεν είναι πάντα η αλήθεια. Μερικά ζευγάρια προχωρούν μαζί από την αρχή, και, για το ήμισυ περίπου των γυναικών που ερωτήθηκαν, τα ζευγάρια των οποίων οι σχέσεις ξεκίνησαν άσχημα έχουν βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου".

Η Coleman και οι συνάδελφοι της πήραν συνέντευξη από 20 γυναίκες που μοιράστηκαν την φυσική επιμέλεια των παιδιών τους με τους πρώην συντρόφους τους. Σχεδόν οι μισές από τις γυναίκες που ερωτήθηκαν είπαν ότι είχαν αμφίρροπες σχέσεις με τους πρώην συζύγους τους και οι άλλες μισές ανέφεραν φιλικές σχέσεις. Από τις γυναίκες που ανέφεραν εγκάρδιες σχέσεις με τους πρώην συζύγους τους, μερικές είχαν πάρει κοινές αποφάσεις για τα πάντα. Το υπόλοιπο αυτών των σχέσεων είχε φύγει από το στάδιο της διαμάχης σε εγκάρδιο.

"Για μένα, αυτό σημαίνει ότι οι σχέσεις των γονέων να έχουν ωριμάσει από το κακό προς το καλύτερο" δήλωσε η Coleman. "Κυρίως, αυτό συμβαίνει γιατί οι γονείς άρχισαν να επικεντρώνονται στα παιδιά τους. Οι γονείς είδαν ότι, οι διαμάχες τους αναστατώνουν τα παιδιά τους, έτσι αποφάσισαν να θέσουν τις διαφορές τους κατά μέρος και να επικεντρωθούν σε αυτό που ήταν καλύτερο για τα παιδιά".

Οι γυναίκες που έχουν φιλικές σχέσεις με τους πρώην συντρόφους τους ανέφεραν ότι, οι πρώην σύντροφοι τους, ήταν υπεύθυνοι γονείς και ότι τα χρήματα δεν ήταν μια πηγή σύγκρουσης γι' αυτούς.

Επιπλέον, αυτές οι γυναίκες, είπαν ότι επικοινωνούσαν με  τους πρώην συντρόφους τους, συχνά και με πολλούς τρόπους, μέσω γραπτών κειμένων, τηλεφωνικά και με e-mail. Οι γυναίκες που είχαν εγκάρδιες σχέσεις με τους πρώην τους, ασχολήθηκαν επίσης με τις διαφορές στο στυλ του να είσαι γονιός και είχαν πιο αποτελεσματικά αποτελέσματα κατά την επικοινωνία με τα θέματα που προέκυψαν. Επιπλέον, οι γυναίκες που είχαν τις καλύτερες σχέσεις με τους πρώην συζύγους τους, δεν προσπάθησαν να περιορίσουν την αλληλεπίδραση και την επικοινωνία των παιδιών τους με τον πατέρα τους και αντ' αυτού, βρήκαν βολικούς τρόπους για την μετάβαση των παιδιών στις ξεχωριστές κατοικίες των πρώην τους.

"Η σύγκρουση μέσα σε ένα γάμο ή μετά από ένα διαζύγιο είναι το πιο επιβλαβές πράγμα που μπορούν να κάνουν οι γονείς για την ανάπτυξη των παιδιών τους", δήλωσε η Coleman. "Αν τα παιδιά βιώνουν το διαζύγιο των γονιών τους, τότε αυτά θα έχουν χάσει κάποια επικοινωνία και πρόσβαση και στους δύο γονείς τους. Αν οι γονικές συγκρούσεις συνεχίζονται, τα παιδιά δεν έχουν χάσει μόνο την επικοινωνία και την πρόσβαση, και ιδιαίτερα όταν αυτά εξακολουθούν να εμπλέκονται στη σύγκρουση, αυτή η ασχήμια βλάπτει τα παιδιά".

Η Coleman όμως προειδοποιεί ότι η κοινή φυσική επιμέλεια δεν εξασφαλίζει την συνεργασία και σε ευτυχισμένες σχέσεις μετά το διαζύγιο. Για να κάνεις την κοινή επιμέλεια να "δουλέψει" απαιτούνται φιλότιμες προσπάθειες κι από τους δυο γονείς.

"Τα δικαστήρια έχουν την τάση να χρησιμοποιούν ένα συνηθισμένο μέγεθος που ταιριάζει σε όλη την φιλοσοφία όταν ασχολείται με διαζύγια και τον καθορισμό της επιμέλειας των παιδιών, και αυτό πραγματικά δεν λειτουργεί για πολλούς γονείς - ειδικά εάν υπήρξε αποξένωση ή αν τα υψηλά επίπεδα της σύγκρουσης συνεχιστούν", δήλωσε η Coleman. 

"Πρέπει να μάθουμε πώς η από κοινού επιμέλεια-λειτουργεί για τις οικογένειες. Ο στόχος για τους διαζευγμένους γονείς θα πρέπει να είναι η διατήρηση των καλύτερων συν-γονεϊκών σχέσεων και αν είναι δυνατόν παραμερίζοντας τα θέματα των σχέσεων του παρελθόντος και εστιάζοντας στο να γίνουν τα παιδιά τους καλά-όντα".

 πηγή: munews.missouri.edu

Read More »

Βέλγιο: Η Πλειοψηφία των Βέλγων 69,5 % είναι Υπέρ του Νόμου για Κοινή Επιμέλεια - Εναλλασσόμενης Φροντίδας

ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΓΟΝΕΙΣ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Η πλειοψηφία των Βέλγων (69,5%), είναι υπέρ της Κοινής φυσικής φροντίδας και διαμονής των παιδιών μετά το διαζύγιο.

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για το Γαλλόφωνο Βελγικό περιοδικό "Filiatio" που ασχολείται με θέματα για την οικογένεια και την ανατροφή των παιδιών, επτά στους δέκα Βέλγους τάσσονται υπέρ της ισότητας ή της εναλλαγής του παιδιού μεταξύ των κατοικιών των διαζευγμένων γονέων.

Αυτό το είδος της ανατροφής-φροντίδας είναι κατά μακράν προτιμότερο από ότι η αποκλειστική ανατροφή για τα παιδιά να ανατίθεται σε έναν μόνο από τους γονείς, σε συνδυασμό με το είδος ανατροφής του «ενός σαββατοκύριακου ανά δεκαπενθήμερο με τον άλλο γονέα» (σε ποσοστό 15,2%) ή της "5/9" - συμφωνίας μεταξύ των γονέων, με διαμονή των παιδιών πέντε ημέρες με έναν από τους γονείς, και εννέα ημέρες με τον άλλο γονέα (σε ποσοστό 5,2%).

Διαζύγιο: Η Κοινή Ανατροφή των παιδιών είναι δημοφιλής στο Βέλγιο

Οικογένειες - Μια έρευνα από το περιοδικό «Filiatio» επιβεβαιώνει την ελκυστικότητα της ισότητας της Κοινής φυσικής επιμέλειας, φροντίδας και διαμονής

Ένα ζευγάρι χωρίζει: Ποιος θα αναλάβει τη φροντίδα των παιδιών; Η μαμά ή ο μπαμπάς, ή και οι δύο; Η συντριπτική πλειοψηφία των Βέλγων τάσσεται υπέρ της εναλλασσόμενης κατοικίας και της κοινής ανατροφής των παιδιών μετά το διαζύγιο.

Σύμφωνα με μια έρευνα που διεξήχθη από την AEGIS / Deep Blue, για λογαριασμό του περιοδικού "Filiatio", σχεδόν επτά στους δέκα ερωτηθέντες (69,5 %), ευνοούν την ισότιμη διαμονή των παιδιών και με τους δύο γονείς τους μετά το διαζύγιο.

"Αποφυγή Συγκρούσεων"

Είτε έτσι είτε αλλιώς, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας είναι εκπληκτικά. Επιβεβαιώνουν την εξέλιξη των νοοτροπιών στο Βέλγιο και στο εξωτερικό (Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία ...). Η εξέλιξη αυτή προκύπτει από το νέο νομοθετικό πλαίσιο - ο Βελγικός νόμος (Εναλλασσόμενης Φροντίδας) της 14ης Σεπτεμβρίου του 2006 - στην οποία οι δικαστές καλούνται να επανεξετάσουν την Ισότιμη φροντίδα, κατοικία και τις ρυθμίσεις της στέγασης των παιδιών και με τους δύο γονείς κατά "προτεραιότητα". Εκτός αν είναι "προδήλως αντίθετη προς τα συμφέροντα του παιδιού".

Για να αποφασίσει, ο δικαστής λαμβάνει υπόψη του διάφορα κριτήρια (την γεωγραφική απόσταση, την "σοβαρή ανικανότητα" του γονέα, την ηλικία του παιδιού, την έλλειψη ενδιαφέροντος για την φροντίδα των παιδιών ή η παραμέληση των παιδιών ...).

"Ο Νόμος δεν απαιτεί ή δεν ορίζει μια γενίκευση του τύπου της Εναλλασσόμενης Φροντίδας, αλλά επικεντρώνεται στο να υποστηρίζει μια συμφωνία και την αποφυγή διαφορών. Αν κανένας από τους γονείς δεν εγκρίνει την από κοινού φυσική επιμέλεια, ο δικαστής δεν θα την επιβάλει αυτόματα", λέει ο καθηγητής Yves-Henri Leleu  Leleu, (ειδικός στο Οικογενειακό Δίκαιο του Πανεπιστημίου της Λιέγης).

Αλλά η τάση είναι εκεί: "εξίσου μοιρασμένη φροντίδα και διαμονή" έχει καταστεί σταδιακά αποδεκτή και εισέρχεται ως συνήθεια. Ενώ έχει και τα πλεονεκτήματά της (διατηρώντας δεσμούς και με τους δύο γονείς εξίσου, δίνοντας ελεύθερο χρόνο και στους δύο γονείς ...) και τα μειονεκτήματά της (αστάθεια και τον εκτοπισμό, την υποχρέωση για "διπλές" απαραίτητες εγκαταστάσεις στέγασης ...), όπως φαίνεται σε μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Λιέγης (Casman, 2010).

Επιπλέον, οι «part time» γονείς, επίσης, φαίνεται να έχουν ένα τυπικό προφίλ: 30-40 ετών, έχουν υψηλότερο επίπεδο μόρφωσης, σταθερές θέσεις εργασίας, με ευέλικτα ωράρια εργασίας, κλπ.

Και στην πράξη;

Δεν έχουμε αρκετά στοιχεία για να αξιολογήσουμε αντικειμενικά το μέρος των δικαστικών αποφάσεων υπέρ αυτού του τύπου φροντίδας.

"Σε γενικές γραμμές", η Céline Lefevre προσθέτει, "φαίνεται ότι η εξισωτική διαμονή ή η εναλλαγή υποεκπροσωπούνται στις δικαστικές αποφάσεις. Έτσι, θα υπάρξει διαφορά ανάμεσα σε αυτό που οι άνθρωποι του Βελγίου σκέφτονται και σε ότι εφαρμόζεται από τους δικαστές".

"Κάθε περίπτωση είναι μοναδική", μετριάζει ο καθηγητής Yves-Henri Leleu. "Αυτό το είδος της διαμονής δεν ισχύει όλο το χρόνο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι αντι-ενδεικνυόμενη (γεωγραφική απόσταση των γονέων, εντάσεις μεταξύ των γονέων ...). Επιπλέον, αυτό απαιτεί πολύ διάλογο μεταξύ των πρώην συζύγων (ιατρική παρακολούθηση, αθλητικές δραστηριότητες ...) "

Η έρευνα που διεξήγαγε το "Filiatio" ασχολείται επίσης και με άλλες πτυχές της οικογενειακής ζωής (αναφορές για τα παιδιά, ο ρόλος του νόμου, οι καθυστερήσεις του δικαστηρίου ...), συμπεριλαμβανομένης της Διαμεσολάβησης.

Και πάλι το συμπέρασμα είναι σαφές: πάνω από έξι στους δέκα Βέλγους (64%) είναι υπέρ της "επιβολής υποχρεωτικής μεσολάβησης για τους γονείς που χωρίζουν."

69,5%

Αυτό είναι το ποσοστό των Βέλγων υπέρ της "Ισότητας της φυσικής φροντίδα και διαμονής». Με σημαντικές διαφορές μεταξύ της Φλάνδρας (81,2%) και της Γαλλικής (54,5%) κοινότητας του Βελγίου.

Τα άρθρα στην Γαλλική γλώσσα:

Une majorité de Belges préconise la garde alternée; Le Soir Belge – Page 1 – Lundi 25 juin 2012

Divorce : la garde alternée a la cote; Le Soir Belge – DORZEE, HUGUES – Page 7 – Lundi 25 juin 2012

Read More »

KOINH ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ....ΓΙΑΤΙ ΚΡΥΒΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΜΑΣ ;

Ήταν πολύ δύσκολο για τους κυβερνώντες να διευθετήσουν νόμο που θα ευνοεί την Κοινή Επιμέλεια των παιδιών σε χωρισμένους και σε διάσταση γονείς. 

Αν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο, άνθρωποι όλων των πολιτικών χώρων μπορούν να συμφωνήσουν είναι ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι περίπλοκες. Συχνά είναι ακατάστατες.

Γι' αυτό φαίνεται αντιφατικό για μια κυβέρνηση να εισάγει μια σειρά από πολιτικές, που στηρίζονται στην πεποίθηση ότι άνδρας και γυναίκα, πατέρας και μητέρα είναι ίσοι, ενώ στην πραγματικότητα προωθούνται πολιτικές και νόμοι από φορολογικές ελαφρύνσεις και όλων των μορφών κοινωνικής προστασίας, προς την μια μόνο πλευρά, αυτή της γυναίκας και περισσότερο της χωρισμένης ή σε διάσταση μητέρας, ώστε να ενισχύεται η απεξάρτηση της από ένα αρσενικό προστάτη της οικογένειας, να αυξάνονται τα διαζύγια και οι μονογονεϊκές οικογένειες (επί το πλείστον μητριαρχικές) και να καταπατούνται θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος όπως: Άρθρο 4, παρ.1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, παρ.2. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Φαίνεται ότι οι κυβερνώντες έχουν αποφασίσει ότι, αν το διαζύγιο πρέπει να υπάρχει, τότε θα πρέπει να μοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο, με μια καλοπροαίρετη και αρμονική ενέργεια και γι' αυτό θεσπίστηκε ο νόμος του συναινετικού διαζυγίου στην πιο γρήγορη μορφή του.

"Ξέχασαν" όμως, να θεσπίσουν νόμο κατάλληλο και ίσο προς όλους τους Έλληνες πολίτες, ανεξαρτήτως του φύλου τους, και όπως ορίζουν οι επιταγές του Συντάγματος, στις περιπτώσεις που υπάρχουν και παιδιά σε αυτές τις "υπό διάλυση" οικογένειες. Ήταν πολύ δύσκολο για τους κυβερνώντες να διευθετήσουν νόμο που θα ευνοεί την Κοινή Επιμέλεια των παιδιών σε χωρισμένους και σε διάσταση γονείς. 

Φαντάζει πολύ δύσκολο να σκεφθούν το πιο απλό, λογικό και δίκαιο: "Aν χρειάζονται δύο άνθρωποι για να κάνουν ένα μωρό, τότε δύο άνθρωποι πρέπει να φροντίζουν για ένα μωρό".

Θα μπορούσαν επίσης να πάρουν αναγκαία διορθωτικά μέτρα για ένα δικαστικό σύστημα, που άδικα κυβερνά ενάντια στους πατέρες και επηρεάζει ιδιαίτερα τον ψυχισμό των παιδιών των διαζυγίων, και γι' αυτό δεν θεσπίζονται τα Οικογενειακά Δικαστήρια.

Προωθούνται συνεχώς μέτρα και χρηματοδοτήσεις, για συλλόγους και ιδρύματα για την προστασία των γυναικών, αποκρύπτονται επιμελώς οι τραυματικές εμπειρίες της Αποξένωσης των παιδιών των διαζυγίων, όπως και η κακοποίηση, σωματική και ψυχολογική, και η άνιση μεταχείριση των χωρισμένων μπαμπάδων.

Δεν είναι μόνο οι πρακτικές συνέπειες, των απαρχαιωμένων άνισων νόμων που ισχύουν, που προκαλούν δυσκολίες στους Έλληνες Πατέρες σε οικονομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο είναι και ο μοναχικός δρόμος των δικαστικών νομικών μαχών που πρέπει να διανύσουν. Είναι η διαρκής κώφωση που επιδεικνύει η Ελληνική Πολιτεία στα προβλήματα τους.

Είναι εύκολο για τους κυβερνώντες, να παραμείνουν απαθείς, σε όλα αυτά που χτίζουν την κοινωνία του αύριο, είναι πολύ δύσκολο να θεσπιστούν νόμοι που μπορούν να επηρεάσουν και να διαμορφώσουν τις αξίες της Ελληνικής κοινωνίας.

Δεν είναι και το καλύτερο ξεκίνημα για όσους έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν το θάρρος να ξεφύγουν από ένα κακό γάμο.

           

Read More »