ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΓΟΝΕΙΣ - ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Ποιος ο ρόλος του εισαγγελέα στην προσωρινή προστασία του ανηλίκου;
Πώς μπορεί να επέμβει;
Ποιος ο ρόλος του εισαγγελέα στην προσωρινή προστασία του ανηλίκου;
Πώς μπορεί να επέμβει;
Ο εισαγγελέας
Ο εισαγγελέας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην προσωρινή προστασία του ανηλίκου, είτε διότι αυτός αποφασίζει για το αιτούμενο μέτρο είτε επειδή είναι ο αιτών.
Στην πρώτη περίπτωση ανήκει η χορήγηση άδειας για ιατρική επέμβαση στον ανήλικο, όταν οι γονείς αρνούνται να χορηγήσουν τη σχετική άδεια για λόγους θρησκευτικούς (χιλιαστές) ή για άλλο λόγο (ΑΚ 1534)[15]. Απαιτείται να συντρέχει κατεπείγουσα ανάγκη της επεμβάσεως για να αποτραπεί κίνδυνος της ζωής ή της υγείας του ανηλίκου και η αίτηση υποβάλλεται από το θεράποντα γιατρό ή το διευθυντή της κλινικής.
Μάλιστα η έννοια της «ιατρικής επεμβάσεως» πρέπει να ερμηνεύεται με ευρύτητα και να περιλαμβάνει τη θεραπευτική αγωγή γενικώς.
Παρόλο που στην ουσία πρόκειται για ασφαλιστικό μέτρο, δεν ακολουθείται η διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων[16], για τα οποία άλλωστε είναι αρμόδια τα μονομελή πρωτοδικεία ή τα ειρηνοδικεία.
Ο εισαγγελέας πρέπει να αποφασίσει το ταχύτερο δυνατόν επί της αιτήσεως, που μπορεί να υποβληθεί ακόμη και προφορικά, πράγμα που δικαιολογείται και από την κατεπείγουσα ανάγκη ιατρικής επεμβάσεως, η δε συμπεριφορά των γονέων μπορεί να αξιολογηθεί ως παράβαση των καθηκόντων που πηγάζουν από την επιμέλεια του τέκνου.
Έχει υποστηριχθεί ότι θα πρέπει να διαχωρίζεται η απαιτούμενη άδεια ή συναίνεση για την πραγματοποίηση ιατρικής επεμβάσεως από τη δικαιοπρακτική δήλωση για την κατάρτιση συμβάσεως ιατρικής θεραπείας[17]. Η πρώτη δεν απαιτεί ικανότητα για δικαιοπραξία και μπορεί να τη δώσει ο ίδιος ο ανήλικος, ως φορέας του προσωποπαγούς δικαιώματος επί της προσωπικότητάς του, εφόσον όμως διαθέτει την απαιτούμενη ωριμότητα. Η δεύτερη ανήκει στην αρμοδιότητα των γονέων και αν αυτοί αρνούνται, δίνει την άδεια ο εισαγγελέας. Εάν πάλι ο ανήλικος δεν είναι ώριμος, οι γονείς - πάντοτε κατά την ίδια άποψη - χορηγούν αμφότερες τις άδειες.
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι η άποψη αυτή, συμπαθής αφού λαμβάνει υπόψη τη γνώμη του ώριμου ανηλίκου, δεν απαντά στο ερώτημα του τι θα γίνεται αν ο «ώριμος» ανήλικος αρνείται και οι γονείς συναινούν στη θεραπεία. Νομίζω ότι σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να επέμβει ο εισαγγελέας, αφού κατά το γράμμα της ΑΚ 1534 έχει αρμοδιότητα μόνον αν αρνούνται οι γονείς. Συνεπώς επικρατεί η άποψη των γονέων, δηλ. η συναίνεση για την ιατρική επέμβαση. Εννοείται ότι αν αρνούνται να συναινέσουν και ο ανήλικος και οι γονείς του, πάλι θα χορηγήσει την άδεια ο Εισαγγελέας.
Εάν η άρνηση των γονέων να συναινέσουν στη θεραπεία θεωρηθεί παράβαση των καθηκόντων που πηγάζουν από τη γονική μέριμνα, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που δικαιολογεί επέμβαση του δικαστηρίου επειδή οι γονείς δεν ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους, ο εισαγγελέας ανήκει στον κύκλο των προσώπων, τα οποία μπορούν να ζητήσουν από το δικαστήριο να διατάξει οποιοδήποτε πρόσφορο μέτρο, εάν συντρέχει κακή άσκηση γονικής μέριμνας (ΑΚ 1532 § 1)[18], όπως και για να προσαρμοσθεί η απόφαση αυτή, εάν μεταβλήθηκαν οι συνθήκες (ΑΚ 1536)[19]. Δεν θα ήταν συνεπώς υπερβολή να θεωρηθεί ότι ο νόμος αναγορεύει τον εισαγγελέα σε «οιονεί» συγγενή του ανηλίκου.
πηγή: http://www.kostasbeys.gr/articles.php?s=5&mid=1479&mnu=3&id=17118
