Παρόλο που το γεγονός ο σύντροφος της το είχε καταγγείλει, η αστυνομία κράτησε την υπόθεση στο συρτάρι και μετά την έκαναν και εξώφυλλο σε περιοδικό γιατί όπως ισχυρίστηκε γέννησε ολομόναχη στο σαλόνι των γονιών της.
Ένα συγκλονιστικό βίντεο έρχεται στο φως της δημοσιότητας με πρωταγωνίστρια μία έγκυο λίγο πριν γεννήσει να χτυπάει την κοιλιά της με ένα σφυρί. Δεν πρόκειται για σκηνή από ταινία τρόμου, αλλά για αληθινό περιστατικό.
Η 24χρονη Heather Thorpe, όπως θα δείτε στο βίντεο, χτυπάει δυνατά την κοιλιά της με το σκληρό αντικείμενο, για να δείξει πόσο «σκληρό» είναι το μωράκι της, λίγο πριν γεννηθεί.
Σήμερα ο πρώην σύντροφός της, Sean Hanlon, ο οποίος τράβηξε με το κινητό του πριν ένα χρόνο περίπου το περιστατικό αναρωτιέται για ποιο λόγο η υπόθεση αυτή μπήκε στο συρτάρι.
«Είναι τρελό. Θα έπρεπε να την κλείσουν μέσα και το μωρό θα έπρεπε να το έχουν πάρει από τότε που γεννήθηκε. Δεν είναι ασφαλές μαζί της. Δεν ξέρω γιατί η αστυνομία δεν της έκανε μήνυση αμέσως. Τους έδειξα το βίντεο στις 19 Δεκεμβρίου. Έπρεπε να το βιντεοσκοπήσω γιατί κανείς δεν θα με πίστευε ότι συνέβη. Ήμασταν μαζί ένα χρόνο περίπου, και δεν ξέρω αν το μωρό είναι δικό μου. Ήθελα να την σταματήσω να χτυπάει την κοιλιά της με το σφυρί. Ήταν εκτός ελέγχου», ανέφερε χαρακτηριστικά ο 26χρονος πρώην σύντροφός της.
Η οικογένεια της νεαρής γυναίκας αρνήθηκε να σχολιάσει τους ισχυρισμούς του νεαρού άνδρα ενώ ο εκπρόσωπος της αστυνομίας ανέφερε: «Μια έκθεση παρελήφθη τον Δεκέμβριο του 2012 σχετικά με βίντεο της εγκύου γυναίκας. Πραγματοποιήθηκε διεξοδική έρευνα αλλά δεν βρέθηκαν ποινικά αδικήματα. Το θέμα είχε παραπεμφθεί στις τοπικές υπηρεσίες για το παιδί».
Η νεαρή μητέρα πάντως πέρυσι είχε γίνει εξώφυλλο, γιατί όπως ισχυρίστηκε γέννησε ολομόναχη στο σαλόνι των γονιών της.
Μια ανοιχτή επιστολή που απευθύνεται στους γονείς και εξηγεί με τρόπο κατανοητό τι σημαίνει η σχέση γονιού-παιδιού, τι περιμένει το παιδί απ' τους γονείς του, πώς μπορεί να στέκεται ο γονιός στη θέση του και πώς ν' αντιμετωπίζει τα προβλήματα που εκδηλώνονται με τη συμμετοχή του παιδιού.
Ένα βιβλίο που θα πρέπει να διαβάσουν όλοι ο γονείς. Αν και ψυχαναλυτής στο επάγγελμα, ο Νίκος Σιδέρης προσπαθεί να πείσει τους γονείς ότι στις περισσότερες περιπτώσεις προβληματικών παιδικών συμπεριφορών, η λύση δε χρειάζεται να αναζητηθεί στη βοήθεια κάποιου «ειδικού», αλλά μέσα στην ίδια την οικογένεια, και πιο συγκεκριμένα, στους κανόνες που διέπουν τη λειτουργία της, το ρόλο των γονέων και τη συμπεριφορά τους απέναντι στα παιδιά τους.
Οι περισσότερες καταγγελίες είναι από γκέι και λεσβιακά ζευγάρια, από ότι στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια.
Η κυβέρνηση της Σκωτίας έχει δημοσιοποιήσει τα τελευταία στοιχεία σχετικά με τις αναφορές της αστυνομίας, της ενδοοικογενειακής βίας σε ολόκληρη τη χώρα. Οι περισσότερες καταγγελίες είναι από γκέι και λεσβιακά ζευγάρια, από ότι στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια.
Ένα ξέσπασμα από 60.080 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας σε ολόκληρη τη Σκωτία, έχει δείξει μια αύξηση του αριθμού των αρσενικών θυμάτων με ένα θηλυκό δράστη, καθώς και την αύξηση των περιστατικών μεταξύ των λεσβιών και γκέι ζευγαριών.
Η αστυνομία ανέφερε 6,9% περισσότερα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας μεταξύ των γυναικών ομόφυλων ζευγαριών και αύξηση 1,21% στα ομόφυλα ανδρικά ζευγάρια. Τα συνολικά ποσοστά αναφοράς είναι 0,5% υψηλότερα μεταξύ όλων των ζευγαριών, στρέιτ ή γκέι.
Παρόλο που τα περισσότερα θύματα ενδοοικογενειακής βίας είναι άνδρες, η Υπουργός Ισότητας της Σκωτίας, χαράζει στρατηγική υπέρ των γυναικών!!
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Pink News, η Shona Robison, Υπουργός Ισότητας της Σκωτίας, δήλωσε: "Κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει για την αποφασιστικότητα και τη δέσμευση μας για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας. Αυτά τα περιστατικά βίας παραμένουν πολύ διαδεδομένα στην κοινωνία μας και η πρόοδος της τεχνολογίας έχει δημιουργήσει νέα μέσα, για μερικούς ανθρώπους, να κακοποιούν και να εκμεταλλεύονται τους άλλους."
"Γι' αυτό αναλαμβάνουμε δράση για να βοηθήσουμε τα θύματα των επιθέσεων αυτών και την παροχή σημαντικής οικονομικής στήριξης για να βοηθήσουμε τα θύματα και την πρόληψη της κακοποίησης από το να συμβούν πρωταρχικά."
"Αναπτύσσουμε μια νέα στρατηγική για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών στη σύγχρονη Σκωτία και χαιρετίζω την ενεργό και αποφασιστική απάντηση στην ενδοοικογενειακή βία από την Αστυνομία της Σκωτίας, που έχει κάνει την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και βιασμού δύο από τις τρεις κορυφαίες προτεραιότητές της."
"Στο πλαίσιο της στρατηγικής μας, σχεδιάζουμε, επίσης, περισσότερη βοήθεια και υποστήριξη των θυμάτων που διέρχονται από το σύστημα δικαιοσύνης βάζοντας τα συμφέροντά τους στην καρδιά αυτών των συνεχιζόμενων βελτιώσεων."
Το Σύνδρομο Ψευδών Αναμνήσεων (False Memory Syndrome) πολλές φορές παρουσιάζεται στο Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης (Parental Alienation Syndrome).
Δύσκολο για πολλούς να το κατανοήσουν, το Σύνδρομο Ψευδών Αναμνήσεων έχει καταγραφεί στο βραβευμένο βιβλίο "Jeopardy in the Courtroom", που δημοσιεύθηκε από την American Psychological Association και γράφτηκε από τον Δρ Stephen Ceci και την Δρ Maggie Bruck.
Το βιβλίο περιγράφει μελέτες που αποκαλύπτουν πώς επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις και συνεντεύξεις των παιδιών μπορούν να οδηγήσουν σε ψευδείς αναμνήσεις και ψευδείς ισχυρισμούς.
Σε μία μελέτη, τα παιδιά κλήθηκαν επανειλημμένα να σκεφτούν αν κάποια γεγονότα (που στην πραγματικότητα ποτέ δεν συνέβηκαν σε αυτά) είχαν συμβεί - για παράδειγμα, να πιάστηκε το δάχτυλό τους σε μια ποντικοπαγίδα και πήγανε στο νοσοκομείο για να την αφαιρέσουν.
Μετά από δέκα συνεδριάσεις επαναλαμβανόμενων ερωτήσεων, περισσότερα από τα μισά παιδιά είπαν ψεύτικες ιστορίες για τέτοιου είδους συμβάντα. Στην πραγματικότητα, οι ιστορίες τους ήταν τόσο καλά διακοσμημένες με λεπτομέρειες που μέχρι και οι ειδικοί δεν μπορούσαν να διακρίνουν τα πραγματικά γεγονότα από εκείνα που δεν ήταν. Ακόμα και μετά που οι ερευνητές είπαν στα παιδιά ότι τα γεγονότα αυτά δεν είχαν πραγματικά συμβεί, πολλά από αυτά συνέχισαν να επιμένουν ότι θυμούνται τα φανταστικά γεγονότα.
Ο John Stossel πήρε συνέντευξη σε μερικά από αυτά τα παιδιά για το κανάλι ABC 20/20. Όταν ο Stossel ρώτησε ένα τετράχρονο αγόρι αν είχε ποτέ πιαστεί το δάχτυλό του σε μια ποντικοπαγίδα, το παιδί είπε ότι το θυμήθηκε και έδωσε μια λεπτομερής περιγραφή του γεγονότος.
Ο Stossel υπενθύμισε στο παιδί ότι οι γονείς του, που ήταν εκεί δίπλα του, έλεγαν ότι ένα τέτοιο γεγονός δεν είχε συμβεί ποτέ. Αλλά το αγόρι διαμαρτυρόμενο είπε "Πραγματικά συνέβη. Το θυμάμαι!".
Σε μια άλλη μελέτη, ένας άνδρας με το όνομα "Sam Stone" επισκέφθηκε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Είπε ένα "γεια", περπάτησε γύρω από την τάξη για δύο λεπτά, δεν άγγιξε τίποτα, και στη συνέχεια είπε "αντίο".
Κατά τη διάρκεια των επόμενων δέκα εβδομάδων, τα παιδιά ρωτήθηκαν από τέσσερις φορές και τους ζητήθηκε να περιγράψουν την επίσκεψη του "Sam Stone".
Ένα μήνα μετά από αυτές τις δέκα εβδομάδες, ένα άλλος ενήλικος πήρε συνέντευξη στα παιδιά.
Ο ενήλικος ρώτησε για δύο γεγονότα, τα οποία δεν είχαν πραγματικά συμβεί. "Μήπως ο Sam Stone έκανε κάτι σε ένα βιβλίο ή σε ένα αρκουδάκι;".
Οι ερευνητές προηγουμένως, είχαν παράγει ψευδείς αναφορές για τον Sam Stone, κακολογώντας τον, και ρωτούσαν τα παιδιά, με καθοδηγούμενες ερωτήσεις.
Κακολόγησαν τον "Sam Stone" για το ότι είναι αδέξιος, πριν από την επίσκεψή του στην τάξη.
Για παράδειγμα :
"Ποτέ δεν θα μαντέψετε ποιος με επισκέφτηκε χθες το βράδυ. [ παύση ] Έτσι ακριβώς. Ο Sam Stone! Και μαντέψτε τι έκανε αυτή τη φορά; Ζήτησε να δανειστεί την Barbie μου και καθώς την κρατούσε κατεβαίνοντας τις σκάλες, σκόνταψε και έπεσε και έσπασε το χέρι της. Αυτός ο Sam Stone πάντα να κάνει ατυχήματα και σπάζει πράγματα!".
Μια μέρα μετά την επίσκεψη του Sam Stone, έδειξαν στα παιδιά ένα λερωμένο αρκουδάκι, που στην πραγματικότητα δεν υπήρχε μέσα στην αίθουσα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Sam.
Ρωτήθηκαν αν ήξεραν πώς είχε λερωθεί το αρκουδάκι. Τους δόθηκαν καθοδηγούμενες ερωτήσεις όπως οι ακόλουθες: "Θυμάστε όταν ο Sam Stone επισκέφτηκε την τάξη και λέρωσε με σοκολάτα αυτό το λευκό αρκουδάκι; Το έκανε επίτηδες ή ήταν ένα ατύχημα;".
Περίπου τρεις μήνες μετά την επίσκεψη του Sam, ένα εκπληκτικό 72% των νεότερων παιδιών προσχολικής ηλικίας, ψευδώς θυμήθηκαν τον Sam να προκαλεί ένα χάος.
Οι διακοσμημένες ιστορίες τους με πρόσθετες λεπτομέρειες, όπως το να βλέπουν τον Sam Stone να αγοράζει παγωτό σοκολάτα.
Αυτά τα παιδιά ξεγέλασαν μέχρι και τους ειδικούς, οι οποίοι παίρνουν συνεντεύξεις από παιδιά, για τον σκοπό ποινικών ερευνών και που είναι θύματα παιδικής κακοποίησης. Οι ειδικοί παρακολούθησαν βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις των παιδιών και ήταν σίγουροι για τις αποφάσεις τους. Αλλά οι ειδικοί κάνουν λάθος.
Στην πραγματικότητα, τα ίδια παιδιά είχαν αξιολογηθεί ως πιο ακριβή σε σχέση με παιδιά που ήταν λιγότερο ακριβείς. Δηλαδή οι ειδικοί είχαν ήδη πιστέψει ένα ανύπαρκτο γεγονός !! και είχαν ήδη προβεί σε αξιολόγηση των παιδιών ανάλογα με τις περιγραφές τους.
Το βιβλίο "Jeopardy in the Courtroom" αποκαλύπτει πώς τα παιδιά μπορούν να χειραγωγηθούν και να δώσουν ψευδείς, αλλά πειστικές αρνητικές αναφορές σχετικά με ένα γονέα.
Η μετάδοση των ψευδών πεποιθήσεων μπορεί να είναι μια μορφή παιδικής κακοποίησης.
Για παράδειγμα, ένα παιδί που πιστεύει ότι έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά μπορεί να αναπτύξει τα σεξουαλικά προβλήματα όπως αν είχε πραγματικά κακοποιηθεί.
Ως ενήλικες, η άποψή τους για τη σεξουαλικότητα είναι πιθανό να καταστραφεί. Η εμπιστοσύνη τους στις στενές προσωπικές σχέσεις τους πιθανώς θα έχει υποστεί ζημιά.
Παραπομπή :
Ceci, Stephen και Bruck Maggie: Jeopardy in the Courtroom: A Scientific Analysis of Children’s Testimony, 1995, American Psychological Association.
Πάνω στο Σύνδρομο Ψευδών Αναμνήσεων βασίζεται και η πρόσφατη ταινία "THE HUNT" τουThomas Vinterberg (Festen) The Hunt, με τον ηθοποιό Mads Mikkelsen.
Ένα εικονολόγιο γεμάτο τρυφερότητα και χάδια, που θα συντροφεύσει τις προσωπικές στιγμές πατέρα παιδιού.
Αφαιρετικές και ζωηρές σιλουέτες, ένας πατέρας και το παιδί του, παρουσιάζουν ποικίλες καταστάσεις της καθημερινής ζωής. Κάθε σχέδιο συνοδεύεται από δύο λέξεις: μπαμπάς-…(μπαμπάς αεροπλάνο, μπαμπάς πολυθρόνα, μπαμπάς γιατρός, μπαμπάς καρουζέλ) και μαρτυρά τις πολλαπλές μορφές ενός μπαμπά, άλλοτε χρήσιμου, απαραίτητου, σημαντικόυ, προστατευτικόυ, άλλοτε αστείου, διασκεδαστικόυ…
Ένα βιβλίο για να διαβαστεί μαζί με τον μπαμπά και το οποίο τα παιδιά θα ζητούν ξανά και ξανά. Επίσης ένα βιβλίο σαν δώρο σ΄ έναν μπαμπά ή σ΄έναν μέλλοντα μπαμπά.
Εθνικό βραβείο εικονογράφησης Πορτογαλίας, ειδική διάκριση της επιτροπής, 2006.
2006 Βραβείο καλύτερα εικονογραφημένου βιβλίου απ΄ όλο τον κόσμο, του Ιδρύματος Βιβλίου του Leipzig, τιμητική διάκριση.
